beynelmilel

konusu ile, insanları ile bize ait, bizden bir film. baştan sona hiç bir sahnede kopmadan izleniyor. izlediğim en güzel türk filmi. tamamen güldürme amacı ile yapılmış, iddialı bir komedi filminde gülmeyeceğiniz kadar güldüren, hüzünlü bir dram filminde hissedemeyeceğiniz kadar içinize oturan derin bir sızı. ikisi birden çok iyi harmanlanmış, dozunda, göze sokulmamış.
cunta'nın karikatürize edilişi, devrimci gençlerin samimi ama halktan kopuk ütopyası, halkın ikiyüzlülüğü iyi vurgulanmış.
filmde akılda kalan o kadar çok sahne ve sözler var ki, izlenmeli, mutlaka izlenmeli.
oyunculuk iyi, mekanlar ayrıntılar iyi.
bu aralar vizyonda sömestr tatilindeki gençleri ve çocukları avlamaya yönelik filmler arasında kaynayıp gitmemesini arzu ettiğim film.

(bkz: anlatamam görmen lazım)