cristiano ronaldo dos santos aveiro

kıroluğu veya apaçiliği değil onu sevimsiz kılan, etrafındakilere tepeden bakışı. inanılmaz bir gol attığında, ki çok güzel goller atabiliyor, bütün bunları ben yarattım bakışlarıyla kafasını ukalaca sallaması, kibiri kısaca.

fırlama da olabilir, itici de olabilir, eric cantona çok mu efendi bir futbolcuydu? soralım bakalım cr'dan nefret edenler cantona için ne söyler? zidane mesela çok mu sevimli, munis, efendi bir futbolcudur? değildir elbet. ama real'i hiç sevmeyen birçok insan saygı duyar.

şu fanatizm çok kötü şey. kendinize idol seçiyorsunuz, ki ergensiniz hormon buhranı nedeniyle bu mazur görülebilir, ama idolünüzün tek yaptığı tanrı vergisi yetenekleri ve şansıyla kendi malıymış gibi böbürlenmek. beckham'ın bile bir misyonu vardı, sevmesek de, moda, magazin, sosyete konusunda.

sevmiyorum koçum. bu çocuğu sevmiyorum. bir gün futbol filan ortadan kalksa, parası pulu kalmasa, amele pazarında iş beklese, kamyonetin başında amele seçen adam da ben olsam, buna, tipine bakıp "sen gelme ulan ayı" demek isterdim. sevmiyor oluşum seni çok mu uyuz ediyor. etsin a.k. çok da tın. castin baybır denen fırlatmayı da sevmiyorum, leydi gaga denen hoplatmayı da sevmiyorum. sevmiyorum lan. var mı ötesi? istediğin kadar eksile değişmeyecek fikrim.

aslında bu bir nefret değil. bu onu ölümüne savunan hastalık derecesinde seven tiplere olan tiksintimi ona yüklemek. yansıtma yani bir nevi. yoksa ilerde yaşlanır, jöle sürecek saçı kalmaz, durulur, biraz sempatik olur, hatta gelir takımıma teknik direktör olur severim neden sevmeyeyim şartlar oluşursa. ama şu an fena halde imkansız.