mutlu insan

en tehlikeli insandır..

size bir hikaye anlatayım mı?

sözlerini bilmememe, hatta anlamamama rağmen bir fransızca şarkıya ıslıkla eşlik ederken bulmuştum o gün kendimi..

yine vaktinden 10 gün önce gelen gazeteciye gülümseyerek verdim parasını..

sigara almaya gittiğim dünyanın en asık suratlı bakkalına en tatlı ses tonumda kısa winston box uzatır mısın dedim..

eve giderken sarışın bir çocuk görüp annesinden izin alıp sevdim..

berk'miş adı, kedi canını senin berk..

olimpos dağı tadındaki evin merdivenlerini üçer beşer zıplayarak çıktım..

kafamın içinde dönen bir müzik vardı sanki..

sözünü sadece benim bildiğim, ritmini ayaklarımla tuttuğum..

çok uzaklarda bir kadın vardı sanki,

kokusunu sadece benim duyduğum, saçları sadece benim göğüslerime değmiş..

bir süre sonra ben tam sigaramı içmek için içine sevgimi de kattığım kahvemi de alıp balkona çıkmaya çalışırken o kazayı gördüm..

bizim berk vardı ya hani..

araba çarpmış ona..

hemen bir hışımla arabaya bindirip götürdüler..

kendi mutluluğuma meze etmiştim berk'i.. belki ben onu sevmesem annesi sıkılıp evine götürecekti..

tehlikelidir mutlu insan.. bir tek kendini reel zanneder o an, ve oynar kutusuna kaldırır sonra sanal piyonlarını..

umarım iyisindir şimdi berk.. ya da ne bileyim umarım cennettesindir öldüysen..

o gün bakkaldan sigara altı yapmak için aldığı çikolatayı sana veren abin.*