nattvardsgasterna

Görüyorsun, bir din adamı olarak iyi değilim.
inancımı, babacan bir tanrı imajı üzerine kurmuştum.
Bütün insanları ama|en çok da beni seven bir tanrı.
Görüyor musun Jonas, nasıl bir hata yaptığımı?
Heyecanlı, cahil ve ahmak bir din adamı.
Dualarımı bir yankı-tanrısına gönderdim,
insanlara cevaplar ve kutsama veren birine.
Gördüğüm gerçeklerle, tanrıyla her yüzleşmemde...
çirkin ve karşılık veren bir şeye dönüştü.
Bir örümcek tanrı, bir canavar.
Ve ben ışıktan kaçtım, kendimi karanlığa gizledim.

yıl 1962 bergman tanrısı ile giriştiği çetin savaşın ortaları ve konuşan düşünen insana karşı "sessiz tanrı" artık yapacak bir şeyi yok. sessizliği ve karanlığı bozmak zorunda yoksa o da biliyor bir daha bu kadar net gelmeyecek zihnine cümleler. bu kadar yaklaşmışken tam zamanı diyor ve örümcek tanrı'nın üzerine basıveriyor. saygılar bergman dayı...