gertrud

--spoiler--
ama doğrusu keyfime diyecek yoktu, geçmiş ayların yaşantılarından, heyecan ve telaşlarından sonra yalnızlığın sessizliği emin bir kale gibi çevremi kuşatıyordu; bozulan ruh huzuruma yeniden kavuşmuş, fizik güçsüzlüğüme, gülüp oynayarak değilse bile, bir rıza duygusuyla katlanmayı öğrenmiştim.
-spoiler--

--spoiler--
yalnız yaşıyorsunuz, yalnızlığınızdan sizi yoksun bırakmak istemem. ama zaman zaman insan, temiz kalpli ve dürüst birinin yüzünü görmeden duramıyor.
--spoiler--

--spoiler--
bir insan kapımı çalmıştı, yüreğimi sızlatan ve belki haklı olarak kendimden üstün biri gözüyle bakacağım biri; ama ben rahatımı düşünüp onu içeri almaya yanaşmıyordum.
--spoiler--