adsız

özdemir asaf nehir şiiridir.

Adsız I

Ben birşey anlatacaktım kime anlatacaktım
Ben bir yere gidecektim nereye gidecektim
Biri vardı yanımdaydı, kimdi o
Bana birşeyler söylemişti ne demişti

Adsız II

Ağlama,
Ağlamak
Biraz öteye kaçmaktır.

Ağlamak,
Hüzünle anlaşmak,
Ve kucaklaşmaktır.

Ağlamak
Sığınmaktır ne olsa,
Avuç açmaktır

Uzak da olsa, yakın da olsa
Biraz onu öteye itmektir.

Kişinin en kolay mutsuzluğu
Ağlamaktır, geçiştirir umutsuzluğu.

Daha zoru var, susmak zor
Susmak bir ağaç, dallarında,
Susmak, ağlamaları da tutuyor.

Adsız III

Ben herşeyi bileceğimi bilirdim de
Seni unutmasını bileceğimi
Bilmezdim

Söyledim de iyi mi oldu

Adsız IV

Sende esen bende uğuldayana eşgin
Sende uyuyan bende uyanana uygun
Sende ölen bir şey var
Bende ölene döngün, bende doğana dolgun
Bir şey var, bir eşin var, bir var var.

Bende yanan yangın
Bende yanan karşıt
Ben yanana söngün
Ben sönene dongun

Adsız V

Bir ömür boyu
Çekersin aşk-ı sevda'dan
Yanarsın bir yaşam boyu
Yazarsın destan destan
Uzaktan yakından
içinden dışından

Gelir
Bir bakışta okurlar
Sağolsunlar

özdemir asaf