kime emanet

cemîl cüneyt'e âit oldukca güzel ve etkileyici bir şiir.

Hak Nebi'nin dilinde nifak sayılmış emanete ihanet
Tohum toprağa, yavru yuvaya, yuva anaya emanet,
Şak şak olmuş toprak suya, su gbuluta emanet
Yusuf kuyuya, mısır Yusuf'a emanet
Hak Nebi mağaraya, Medine Hak Nebi'ye emanet,
ibrahim ateşe, ismail bıçağa emanet,
Ne bıçak ne kuyu ne de mağara etmedi ihanet
Asrın ibrahimleri sana emanet
Arkadaş! Gwl sen de bir kor gibi yak sineni
Çünkü hepsi Allah'a emanet
içine doğru derinleş dibi görünmeyen bir kuyu ol,
Sakla Yusufları koynunda, Yusuflar sana emanet
Mağarada yılan olma, güvercin gibi vefalı ol,
Örümcek gibi tehlikelere perdedar ol!,
Mağara gibi al Muhammed ileri, al yedi genci,
Al bütün bir gençliği
Hz. Sümeyra, Hak Nebi'yi evlatlarına emanet etti ,
''sakın ona bir olursa eve dönmeyin'' dedi.
Dönmeden emanete sahip çıkamayacaklarını anlayınca
Vazgeçtiler eve dönmekten,
Evlerinde çıkamayanlar neyin emanetçisi acaba,
Bilecik istasyonunda yaşlı ana,
Oğlunu cepheye uğurlarken ona;
''Oğlum ! babanın Dimetoka'da, dayını Şipka'da,
ağabeylerini Çanakkale'de kaybettim,
sen benim son yongamsın
sen de dönmezsen ben Allah'a emanet'' diyordu
ve ilave ediyordu ''git sen de git,
minareler ezansız, camiler Kur'ân'sız kalacaksa sen de git,
ezan, Kur'ân , vatan kime emanet?
Galiçya da Şipka'da Dimetoka'da kalanların evlatları kime emanet?
''Ben sağ dönseydim uğrunda öldüğüm Kur'ân'ı,
canımdan çok sevdiğim islâm'ı yavruma öğretirdim.''
Diyen ve fakat şimdi mabet yüzünü görmeyen,
Bu şehit evlatları kime emanet?
Cafer-i Tayyar şehit olmuştu, Hak Nebi geldi
Yetimlerinin başını okşadı,
Ve ağladı...
Baş okşayan kim?
Gözyaşı kime emanet?
Cephede kanlar içinde son anlarını yaşarken,
Vücüdundan kanlı kurşunu çıkarıp:
Arkadaşım Memiş, şunu al, oğluma emanet et
''Ben yaşadığım Müdsdetçe vazifemi yaptım,
inandığım mukaddesler uğruna can veriyorum,
senden bunun hakkını vermeni istiyorum.''
Dediğimi ilet.
Mukaddes kurşun kime emanet
Sütçü imamım! iki bacımızın
yaşmağını aldılar diye Maraş'ı kana buladın,
Senin şuurunu kime, yaşmak kime emanet
Şair Hz. Amine'ye:
''Ey bu da yatan yatan ölüm,
bahçende açtı dünyanın en güzel gülü''
derken bahçe kime, gül kime emanet?
Bilaller, dem tutan bülbüller nerede,
Arkadaş, gül de, bülbül de, bağ da, bahçıvan da,
Bıçak altındaki ismailler,
Ateş içindeki ibrahimler,
Kuyuda ki Yusuflar,
Şu gerideki isimsiz kümbet,
Şu ilerideki ıssız mabet,

UNUTMA!! HEPSi SANA EMANET!