tüm insanlığın kafasından geçen düşünce

"Açaba ölümden sonra hayat var mı?"

Belki herkesin kafasıdan şuan geçiyor olmayabilir ama bir zamanlar geçmiştir.

Bence var. Nereden mi biliyorum? Ben de tam onu söyleyecektim,
Gidelim bir ağaç keselim. Durduk yere değil, üstelik yerine 8-9 tane de dikelim.
Biz bu ağaçı öldürdük değil mi? Öyle ama biz bu ağaçtan, aynı zamanda kitap elde edeceğiz. Defterler yapacağız, bunları yazsın diye kalem üreteceğiz. Belkide sayısız ahşap eşya elde edeceğiz. Binlerce faydalı şey ortaya çıkacak...

insan da böyle işte, ölüyor ama öldüğü gibi kalmıyor. Binlerce faydalı şey ortaya çıkıyor.
Çünkü hiç bir şey, boşu boşuna gitmiyor.

--spoiler--
zamanında TRT2'de izlediğim bir belgeselde görmüştüm. -Yanlış hatırlamıyorsam!-
Belgesel, Cemil Meriç'in, kitap okumaktan kör olan gözleri için çok üzüldüğününden bahsediyordu.
Ardından, Cemil Meriç'in kızı anlatıyordu. bir gün ona hastanede odasında yatarken
"Baba ölüm, aynı zamanda körlüğünün sonu olacak" dediğini ve Meriç'in de bunu duyar duymaz,
yatağından doğrulduğunu ve yine yanlış hatırlamıyorsam, "sahi mi diyorsun?" diye sorduğunu söylüyordu.
--spoiler--

Belki yaştan olacak, belki de ölüm korkusundan, ben bu sahnede etkilenmiştim.