recep akdağ

görme engelli vatandaşla konuşurken ve lafları ard arda dizdiğinde yüzünde doymuşluk ifadesiyle çiçekler açarken, o vatandaşın utanıp başını eğmesini gördüm ya ben. adam zaten doğuştan verilmiş bir kusurla yaşıyor. göremiyor lan adam. sayın recep akdağ, sen acaba hiç doğuştan kör olan bir insanın neler yaşadığını düşündün mü hayatında? nelerin onun hayatında hiç olmadığını? seninle konuşurken o meymenetsiz suratın hakkında en ufak bir fikri olmadığını? ya gökyüzü hakkında en ufak fikri olmadığını biliyor musun? bu ne biçim bi saygısızlıktır? sen onu orda azarladın ve başını eğdi, mahcup oldu. ya ben bunları görüyorum ya sözlük, deliriyorum. kendimi parçalayasım geliyor. kendimi bir yerlere zincirleyesim geliyor. sen nasıl doktorsun recep akdağ? nasıl insan psikolojisine bu kadar yabancısın. çıldıracağım.