libya tezkeresi

malum yerimize sokulan şemsiyenin hükümet eliyle tekrar açılmasıdır, müthiş dış ilişki politikalarımızın bir kere daha ikili duruma düşmesidir.

1 fark vardır bu ikilemde geçmişteki durumlarla kıyaslandığında: hükümet ikili oynamıştır, suçu kimseye atamaz...

Eskiden dış siyasetimiz 2 başlıydı: asker, hükümet ya da dış işleri aktörlerinden oluşan 2li kombinasyon uyumsuz stratejiler kurup çatışırlardı.

Şimdi 1 aktör politikayı kuruyor, adı: hükümet ve her alanda olduğu gibi parti kimliğini yansıtıyor: o kimlik 200lü...