ayşenur arslan

türkiye'nin koca bir imparatorluktan nasıl silik, 3. sınıf gelişmemiş bir ülkeye dönüşebildiğini hep ilginç bulmuşumdur. bu kadın buna iyi bir cevap. böyle insanları yetiştiren ve türkiye'nin aydın kesimini oluşturan yeteneksiz ve psikopatlık derecesinde sistem/ideolojik bakış açılı savunuculara sahip bir sistem elbet ülkeyi, hatta dünyayı geriye götürür. ne çektiysek bunların "hep benim dediğim doğru, siz ne bilirsiniz" bakışlarından çektik. bunlara bir şey anlatamazsınız, beyni yıkanmış ve bozuk plak gibi yaşadıkları sürece aynı şeyleri savunacaklar. akli melekelerini kullanmayı çok önce bırakmışlar. neyse ki yaşlandılar, sayıları azaldı. allah uzun ömür versin de "basın mensubu nasıl olmaz" sorusuna örnek teşkil edecek kadar yaşasın.

bu ülke de kafası çalışanı neden sevmediklerini anladık. kafasını kullanamayanlar, ezberci bir şekilde köşeleri tutsun ki kafası çalışanlar harekete geçemesin.

böyle birisi benim yanımda kazara işe başlamış olsa bahçeye gönderir, orda ağaç gölgesinde çayını kahvesini içip yatması karşılığı maaş verirdim. çünkü neyi emanet etsen beceremez. en azından zarar vermesin. bu kadının bir de cazgır olanı vardır. bu yumuşak ses tonlusu.

(bkz: ruhat mengi)