tefvizname

Erzurumlu ibrahim Hakkı hazretleri yazmıştır. güzel bir tasavvuf eseridir.

tefvizname

hak şerleri hayreyler
zannetme ki gayreyler
ârif onu seyreyler
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

sen hakk’a tevekkül kıl
tefviz et ve rahat bul
sabreyle ve razı ol
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

kalbin ona berk eyle
tedbirini terk eyle
takdirini derk eyle
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hallak-ı rahim o’dur
rezzak-ı kerim o’dur
fa’al-ı hakim o’dur
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

bil kadıy-ı hacatı
kıl o’na münacatı
terk eyle muradatı
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

bir işi murad etme
olduysa inad etme
haktandır o reddetme
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hakk’ın olacak işler
boştur gam-u teşvişler
o hikmetini işler
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hep işleri faiktir
birbirine layıktır
neylerse muvafıktır
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

dilden gamı dûr eyle
rabbinle huzur eyle
tefviz-i umur eyle
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

sen adli zulüm sanma
teslim ol oda yanma
sabret sakın usanma
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

deme şu niçin şöyle
yerincedir ol öyle
bak sonuna sabreyle
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hiç kimseye hor akma
i̇ncitme, gönül yıkma
sen nefsine yan çıkma
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

mü’min işi renk olmaz
âkil huyu cenk olmaz
ârif dili tenk olmaz
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hoş sabr-i cemilimdir
takdir kefilimdir
allah ki vekilimdir
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

her dilde o’nun adı
her canda o’nun yadı
her kuladır imdadı
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

naçar kalacak yerde
nagâh açar o perde
derman eder ol derde
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

her kuluna her anda
kâh kahr-u kâh ihsanda
her anda o bir şanda
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

kâh mu’ti-u kâh mani’
kâh darr-u kâh nafi’
kâh hafız-u kâh rafi’
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

kâh abdin eder ârif
kâh eymen-ü kâh haif
her kalbi o’dur sarif
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

kâh kalbini boş eyler
kâh halkini hoş eyler
kâh aşkina dûş eyler
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

kâh sade-ü kâh rengîn
kâh tab’ın eder sengîn
kâh hırem-ü kâh gamgîn
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

az ye, az uyu, az iç
ten mezbelesinden geç
dil gülşenine gel göç
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

bu nas ile yorulma
nefsinle dahi kalma
kalbinden ırak olma
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

geçmişle geri kalma
müstakbele hem dalma
hâl ile dahi olma
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

her daim o’nu zikreyle
zeyrekliği koy şöyle
hayran-ı hak ol şöyle
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

gel hayrete dal bir yol
kendin unut o’nu bul
koy gafleti hazır ol
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

her sözde nasihat var
her nesnede zinet var
her işte ganimet var
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

hep remz-ü işarettir
hep gamz-ü beşarettir
hep ayn-ı inayettir
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

her söyleyeni dinle
ol söyleteni anla
hoş eyle kabul canla
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

bil elsine-i halkı
aklam-ı hak ey hakkı
öğren edeb ve hulku
mevlâ görelim neyler
neylerse güzel eyler

vallahi güzel etmiş
billahi güzel etmiş
tallahi güzel etmiş
allah görelim netmiş
netmişse güzel etmiş