sema karakoca

varlığından ve ölümünden gece gece haberdar olup sarsıldığım kız.
daha çocuk sayılır. görükledenmiş, benim okulumdanmış..fena oldum..

aklım eskilere gitti..98 girişliyim ben uludag iibf ye.. görüklede özel bir yurtta kalıyoruz ilk sene.
daha ilk akşamdan, anlatıyorlar karşıda, yerleşim plaza yazan binalarda cinayet işlenmiş.
kızın birini tecavüz edip öldürmüşler. ''ne zaman ?'' diye soruyoruz, bir kaç sene önce diyorlar.

daha sonraları zindan bar varmış, o sene kapanmış sanırım, orda birkaç cinayet döndüğünü duyuyoruz.

hiçbirinin aslını bilmiyoruz, tek bildiğimiz, aslında görükle de çok tecavüzün döndüğü.

hatta bir kızı tanıyoruz, kendi evinde, silah zoruyla, 1 hafta boyunca tezavüze ugradı.
psikolojisi bozuldu, silahı tutan mütecaviz; bambaşka bir yerde kafası gövdesinden kopmuş halde bulundu.kimbilir neden,
bilmiyoruz,uzak biri bize.
ama herkes ilahi adalet diyor.

başka tecavüzler de oluyor, genelde de, erkek arkadaşların tecavüzleri..

kimse sesini çıkarmıyor, sessizce duyuluyor.

bir kadınla tanıştım 2 sene önce, bir iş toplantısında..
benden 7-8 yaş büyüktü. uludag mezunuydu , orada öğrenciyken tecavüze ugrayan bir arkadaşından bahsetti.

görükle, bu tarz suçların işlendiği bir yerdi. belki her yer kadar, ben o seneleri orada geçirdiğim için bunları biliyorum.

değişik güç ve gövde gösterilerinin oldugu bir yerdi.

taa başka şehirlerden, başka plakalı arabalarla, ''görükle de kızlar veriyormuş '' efsanesine istinaden ''karı kaldırmaya '' gelen abazalar görünürdü.

zından kapanalı bin sene olmuş, hala zindanı sorarlardı. - zindan da yamulmuyorsam, bir nevi pavyon-üst katta odaları olan - bir yermiş.

karanlık suratlı adamların cirit attığı olurdu, işte dediğim gibi, oradan buradan gelen. öğrenci kız avına çıkan.

jandarma bakıyordu, içki satışı yasaktı 12 den sonra falan filan.. o zaman saçma bulurduk, kısıtlanmış bulurduk

ama bu gece düşünüyorum ki, belki de bir bildikleri vardı.

bilemiyorum, şimdi ''görsen tanımazsın görükleyi '' diyorlar.'' polis geldi, her şey medenileşti '' diyorlar.
''bir cadde, bir arnavutköy tadında '' diyorlar.. bilemiyorum..senelerdir gitmediğim görmediğim yer..
ama gitmesek de görmesek de, orda bir köy var uzakta ve o köy bizim köyümüzdür.
orada yaşayan bir öğrenci kardeşimin başına gelen bu vahşetten dolayı acım büyük.
orada yaşayan diğer kardeşlerin ve ailelerinin tedirginliğinden dolayı da acım büyük.
karışık duygular..

dilerim bir an önce katil/ ya da katiller yakalanırlar.