genellikle dindar insanların daha mutlu olması

çünkü "çok dalma felsefeye, sonra kafayı yersin, bak niçe de delirerek ölmüş!" mantığı ile, dininin kurallarına harfiyen uyarak ve düşünmeden gamsız bir yaşam sürebilirler. ne mutlu huzuru yakalayanlara... bir de sorgulamadan edemeyenler var. onlar lanetli seçilmişlerdir. farkındalık için kudururlar. korkunç gerçeklerle karşılaşacak olsalar bile ateşe atlarlar. ben de niçe* olmayı yeğleyenlerdenim doğrusu.

edit: elin israil'lisi dünyanın en dindar insanlarından. hatta yobaz denecek kadar aşırı.
edit2: din kitlelerin afyonudur, lakin marx amca'nın devrinde afyon güzel bir ilaçtı aynı zamanda.