devrim şiirleri

KIYIMLAR


Ama o zaman kan saklandı

(Köklerin arasında yıkandı ve inkar gelindi

Bu öyle geçmişte olmuştu ki) Güneyin yağmuru

onu her yerden sildi

Öyle vakit geçmişti ki güherçile onu yedi Pampa

içinde

Halkın ölümü her zamanki gibi oldu

Sanki hiç kimse ölmüyordu

Sanki bunlar toprak üstüne düşen taşlardı

Su üstüne düşen su.

Kuzeyden güneye ölüleri toz ettiler

Yaktılar onları karanlıklar içinde gömdüler

Gecede sessizlik içinde yok ettiler

Bir maden ocağında istif ettiler hepsini

Kemiklerini denize attılar.

Bugün nerede olduğunu kimse bilmiyor

Mezarları yok hepsi de dağılmışlardır

Vatanın kökleri arasında

Parmakları şehit parmağı gibiler

Yürekleri kurşuna dizildiler

Pampa yiğitleri

Sessizliğin başbuğları

Şililerin gülüşleri hepsi de

Katiller vücutlarını nereye gömdüler

Bilen yok

Ama topraktan çıkacaklar halkın kıyam gününde

Düşen kanı geri alacaklar

Suç Plazanın tam ortasında oldu

Çalı saklayamadı halkın temiz kanını

Ve Pampa bu kanı içemedi

Hiç kimse bu suçu saklayamadı
Suç vatanın tam göbeğinde oldu.


(bkz: Pablo Neruda)