yitirmeden

Şimdi bir kaç şey sölicem de,kimse ne salak,duygusal adam demesin.insan düşünmeden edemiyor be kardeşim.
Akşam eve geldim,çok fazla yorgundum .Elime telefonu aldım,yorganı çektım üstüme,açtım bu şarkıyı..
Adamın sesinden çıkan pervaneli uçaklar üstüme üstüme paketler bırakıyordu sanki, her bi paket beynimdeki ayrı bir nokraya hedeflenmiş gibi süzüle süzüle iniyordu bedenime..
Farkındayım şarkıyı duyuyorum,ama hissediyorum yani uykudayım.bir ara uçakların sesi kesilir gibi oluyo,uyuşukluk geçtiğinde şöle bi saate bakıyorum,10 saniye gibi gelen zaman aralığı 4 saatmiş,Fonda hala çalıyor bu şarkı, yattığım yerden kanın debisine göe bu adam arkada bi asileşiyor gitarın solosuyla, bi gazımı alıyo o kadife ssiyle..

insan bu şarkıyla daha da bi pişmanlık yaşıyor,vakti zamanında elinni tersi ile itilen şeyleri bak başkaları nasıl görmüş de ince ince zillere vura vura sermiş ortaya...
Derken çaldı telefonum,arayan yasak aşkımdı, sesinin rengi gitmiş, Boks maçından dayak yiyip te sıkılıp kenara oturmuş; napıyorum ben der gibiydi sesi..Zorladım ,kalk ayaga dedim,suratına su vurdum ama bende bitmiştim.arkadan bu adam seslendi ; yakın olmanım zor olduğu ortada ,ama en zor yanlız olunca ...
Kendi solumdaymış eski sevgilim,çıplak kadın tablosu vardı sadece,Ee nerde dıye telefona sarıldım; kapamış...
sonuç olarak ;pis bi şarkı kısacası; cesaretin varsa dünle, yoksa mühimmatını alda gir.Yara alıcaksın..