kadınsın

muzaffer cura'nın bir şiiridir.

sevgilim, karım, anamsın sen.
yangınlarda, yüreği en çok yanansın sen.
bir tatlı söze bir gülümseyişe,
dünyalar kuransın sen.
doğanın en ince en kırılgan dalı,
insanın içindeki, en insan yansın sen.

yüreğine, tenine, sulanmış,bir sürü çakal.
umut-sabır ambarı kafan.
en güzel yemişler senin bahçende.
var mı senin kadar sevgi yüklü başka dal?
senin gibi ağlatan, senin gibi güldüren mi var?

uyandır yüreğindeki devi, biraz ayaklan artık.
ummak ekmeğin olmuş, beklemek sana katık.
sana yalan söylemeyen, bir erkek mi var?
bazen korkunç bir çığlıksın, bazen sessiz bir duvar.

sevda acısısın, sessiz saklı kuytulukta.
evlat acısısın, soğuk mezarlıklarda.
her çelik miğfer de senin yüreğin.
barış olmuşsun, kanatlanan beyaz güvercin.

senin, değerinin tanımı hep değişken.
tarihlere not düşülmüş adın.
alınmış, satılmışsın, köle pazarların da.
savaşlara, yakıp-yıkmalara olmuşsun neden.
bazen de, üç kuruşa satılan beden.

ayağımıza diken batsa ağız da adın.
türküler senin adınla anlamlar bulmuş.
ince hastalıkların nedenisin sen.
söyle; senin kadar kıskanılan kim olmuş?

sevgilim, karım anamsın sen.
yangınlarda, yüreği,en çok yanansın sen.
doğanın, en kırılgan, en ince dalı.
insanın içindeki, en insan yansın sen.