biacaip

on yıl arayla aynı sokakları arşınladığımız, aynı kanalizasyon borulardan gelen lağımlı sularla yıkanıdığımız aynı trafonun patlamasıyla elektiriksiz kaldığımız aynı kalelere, aynı potalara top yollayıp, aynı köşelerde biralarmızı yudumlarken, aynı torbacılarla muhattap olup aynı sotelerde kafaları kırdığımızı düşündüğüm aslan parçası.

her daim melankolik bir hali var, dokunsan uzun hava çekecek, seslensen şiir okuyacak gibi duruyor. aşık sanırım.

bana yıllar önce tanıdığım birini hatırlatıyor*