beşir fuat

beşir fuat (1852-1887), türk asker ve yazardır.
fatih rüştiyesi, halep cizvit mektebi, istanbul askeri idadisi, mektebi harbiyeyi bitirerek sultan abdülazizin yaveri oldu. 76 ve 78 savaşlarına katıldı. 1884de askerliği bıraktı, düşünce hayatına başladı.
ceridei havadisin başyazılarını yazdı, tercüman-ı hakikat ve saadetde yazdı. haver ve güneş dergilerini çıkardı. pozitivizm ve materyalizmi tanıttı, batı yazarlarını çevirdi. ingilizce, almanca ve fransızca biliyordu.
düşünce hayatına geçtikten sonra bilime ve felsefeye ilgi duymuş,gazetelerde bilimsel, felsefî ve askeri yazılar yayınlamıştır. romantik osmanlı şairlerini eleştirerek artık bilime ters düşen şiir yazma döneminin kapandığını savunmuş, ve bu konuda menemenlizade tahir ile şiddetli bir tartışmaya girişmiştir. namık kemali dahi hafife alarak yazdığı yazıları nedeniyle osmanlı basınında fazla destek bulamadıysa da ahmet mithat efendi tarafından savunulmuştur. kendi ifadesine göre annesi gibi sinir hastalığı sonucu ölmek istemediği için bileklerini keserek intihar etmiştir. ancak ölüm sırasında hissedilenleri bilimsel bir gözlem olarak kaydetmeyi de amaçlamış, arkasında birkaç satırlık bir tasvir bırakmıştır. bu metin ve intiharıyla ilgili mektupları ahmet mithat efendi beşir fuad isimli eserinde yayınlamıştır. cesedini kadavra olarak tıbbiyeye bağışladıysa da bu isteği yerine getirilmemiştir.

intihar ederken yazdığı mektubu
5 şubat 1887:
ameliyatımı icra ettim, hiçbir ağrı duymadım. kan aktıkça biraz sızlıyor. kanım akarken baldızım aşağıya indi. yazı yazıyorum kapıyı kapadım, diyerek geri savdım. bereket versin içeri girmedi. bundan daha tatlı bir ölüm tasavvur edemiyorum. kan aksın diye hiddetle kolumu kaldırdım. baygınlık gelmeye başladı.