ummak

arife kalender $iiri.

gözlerin ağrıyor
ki onların mavisinde yıkardı anan
günlerin kirlerini...

çivite yatırılmı$ güvercin kanadı
yoruldu çirkinle sevi$mekten
teninden belli..

görünce adada serçeleri
çatılar ardına saldığın güne$
kayısı dalında sallanır çocukluğun
unutu$un ortasındaki pınar sesi
anılarda kanat çırpmalara vurgunsun
öküzboku değmemi$ çayırların
nisan kokusuna..

gebe kadınlardır mevsimsiz meyve uman
ummak ya$amaktır
gözlerin ağrıyor
ağrısa da..