tanıdığımız yok yukarlardan diyordu sıla, şimdi hazmetme vakti.

azalarak bitsin ırkına mensup birey.
tatlı yalanlara kendini inandırmış, yazık ona insanı.

çünkü de ondan.

bu kadar da olmaz dedirttiren maçtır. hayde trabzon, gol bekliyoruz haydeeee...

son zamanlarda her zamankinden daha boktan geçen gün.

mezun olup evde pinekleyen kişinin bir önceki yaşam evresidir.

yakın zamanda telefonunun sinir bozucu alarm sesine her sabah -en azından bir süreliğine- maruz kalmayacaktır. zira kişinin gece gündüz ayrımı değişecek aradaki keskin hat belirginliğini yitirecek ve vahim sonuç olarak ev ahalisiyle görüşme saatleri bir hayli kısalacaktır.

zaman kavramı böyle karmaşık bir hal almışken bir süre evden çıkmama durumuyla asosyalleşmeye adım atacak birey, eski düzeninden tamamen uzaklaşmanın etkisiyle kafasının estiği saatte ceketini alıp arkadaşının evine elinde biralarla baskın yapmak yerine telefonla randevu almayı tercih edecek zira diğer elemanlar hala öğrencidir ve öğrencinin planı yalnızca an için geçerlidir.

akşam ise tüm aile bireylerinin görüştükleri zaman olduğunu hesaba katarak gece dışarda olmayı tercih listenizde alt sıralara kaydırırsınız. öyle öğrenci adam gibi başına buyruk her saatte dışarı çıkmayı düşünürseniz nereye gittiğinizin izahını az çok yapmanız gerekebilir.

ve geceye gelince orası tam bir muamma. açıklamaya lüzum yok anlayan anladı.

velhasıl kelam, sınav yükünün bittiğini sanarak gaflete düşen arkadaş; sözüm sana bilesin.
başıboş geçirdiğin her günün ardından mezun sıfatı eklenince önüne, bu mevzunun gitgide boka sardığını anlayacaksın. * *