Önümde tütün kokan sokaklar
Ve sana dair her anıda bana acı veren bi’şey var
içimde kayıp giden yıldızlar
Ve sana dair tuttuğum bir dilek
Hiç sönmeyen bi’ ışık var
içimde

gideli neredeyse 1 sene oldu hala canım yanıyor, herşey fazla gerçekti.
benim için hep gerçekleştirmek istediğim idealimdin.
8 senelik tanışıklık, lisede 2 sene seni arka sıradan izlemem, sınıflarımız değiştikten sonra ne zaman seni görsem içimde oluşan bir mutluluk.
5 yıl sonra aşık olmamız ve gelecek yıllarımızı oğlumuzun adına kadar her detayıyla planlamamız.
6 ay ilişki yaşamamız ve benim ailevi olayımı anlatmam.
senin benden kaçman benim defalarca karşına çıkmam, her seferinde ağlamamız.
daha sonra bittiğine emin olup aylarca evden çıkmamam, 9 kilo vermem sigaraya başlamam.
sokakta kalmam defalarca ölümden dönmem ve aklımı kaybedip ona buna dalaşıp çok çok ağır dayaklar yemem ve kafamın içinde x sen böylesin cümlesinin defalarca dönmesinden dolayı adımı değiştirmem.
hayatımdan eski arkadaşlarımı çıkarıp tamamen yeni biri olmaya çalışmam ve bundan yorulunca aynı anda hem eski ve yeni ben olmaya çabalamam.
bunların hepsi beni çok yoruyor.
haykırmak istiyorum dünyaya seni unutamıyorum.
bir ilişkim var herşeyi o kadar boşladım ki kendiminkinden çok insanların hayatlarını değiştirmeye çabalıyorum ve yardım etmeye çalıştığım biriyle aşık oldum sanıp ilişki yaşamaya başladım.
ankaraya, teomana mangaya hayata küstüm.
ne ankara eski ankara gibi ne müzik eskisi gibi keyif veriyor ne de hayat.
bu entryde belli olduğu gibi;
hiçbirşeyi bir yere vardıramıyorum.
benim kimyasal x'im senmişsin.