Depresyon ve panik bozukluğu başlangıcı teşhisiyle, önceden var olan anksiyetimin de kontrol altına alınması amacıyla kullanmaya başladığım bir antidepresan markası. Cymbalta ile başlayıp allerjik reaksiyonlar sebebiyle geçiş yaptığım, ilk 2 hafta 37,5 mg sonrasında 150 mg'a çıkartılan ilaç. Bu ilacı kullanmadan önce panik ataklarım sadece kalp çarpıntısı ve nefes alamama belirtileriyle gerçekleştiği halde ilaç kullanımı sonrasında 4 defa ağır panik atak geçirdim. 2 kez ciddi sinir krizi de cabası. Daha önce sinir krizi geçirmişliğim yok oysaki. ilk günlerde ilaç ciddi mide bulantıları ve iştahsızlık yaptı fakat bu yan etkiler geçti ancak şiddetli kabızlık durumu söz konusu. inatla ve sabırla kullanmaya devam ediyorum ilacı çünkü tüm bunların yanında verdiği kafa rahatlığı yıllar sonra bir nefes almamı sağladı. Geçmişte farklı antidepresanlar kullandığım için kıyaslama yapabiliyorum; bu ilaç kesinlikle dertleriniz yokmuş gibi davrandırmıyor sizi ya da unutmanızı sağlamıyor. Yine aklınıza geliyor sorunlarınız ancak ilaç çok çabuk odağınızın dağılmasını sağlıyor. ilaç kullanımının sonu yok, önemli olan düşünce şeklini değiştirebilmek. Ben henüz başaramadım bunu, umarım başarıp entrymi güncellerim.

sessizliği dinlemek, gecenin karanlığında düşüncelere dalmak.

yozgat alır.

hayatından memnun olmayan kişi beyanıdır.

görsel

Neşet Ertaş,
yüreğinde varsa derdin Gönül Dağı'dır,
Sevdiğin varsa gönlünde Zahidem'dir, Leylam'dır,
kaybetmişsen sevdiğini Neredesin Sen'dir,
kanmışsan dünyanın türlü oyunlarına Ah Yalan Dünya'dır,
beklemekten sabrın kalmamışsa artık Seher Vakti Çaldım Yarin Kapısını'dır,
hatalarından ders almış ya da almamışsan Kendin Ettim Kendim Buldum'dur,
Gözünü onunla açıp onunla kapamışsan Evvelim Sen Oldun Ahirim Sensin'dir
Yarin güzelliğine doyamamışsan Doyulur mu Doyulur mu'dur,
Neşet Ertaş; aşktır, sevdadır, hüzündür, kavuşmaktır, ayrılıktır....

erkeklerden tiksinmeye, güvenmemeye sebep olur. Hayatındaki insan tarafından -farkında olmadan- her bakışının her hareketinin sorgulanmasına neden olur.

Biri beni kırabiliyorsa eğer seviyorumdur ve beni anlaması için elimden geleni yaparım. Kırgınlığımı anlatmaya çalışırım, sebeplerimi. Kendimi ne şekilde ifade edebileceksem o an, hepsini denerim. Karşımdaki kırgınlığımı anlayana kadar konuşurum, anlatırım. Anlamıyor, anlayamıyorsa hala susar sessizleşirim.

Yer altındayım biliyorum. Okuduğum her vicdan azabında, her suçlayıcı cümlede buluyorum kendimi. Sebepsiz ağlıyorum, konuşamıyorum, psikoterapiye olan ihtiyacım her geçen gün hızla artıyor.

--spoiler--
Gerçekten de acı çekmiş olabilirsiniz, ama acılarınıza hiç de saygı duymuyorsunuz. Samimisiniz, bununla beraber efendilik eksik sizde; gururunuz yüzünden ufacık bir şeyi mesele yapıp içinizdeki gerçeği ortaya çıkarıyor, değerini düşürüyorsunuz. Söylemek istediğiniz bir şeyler var, ama korkudan son sözlerinizi kekeleyip duruyorsunuz. Açık konuşacak kadar kararlı değilsiniz , utanmazca bir korkaklık var sizde. Anlayışınızla övünüyorsunuz, bir taraftan da tereddütler taşıyorsunuz; çünkü mantığınız çalıştığı halde yüreğiniz kötülükten kararmış. Şu var ki, kalbi temiz olmayanın anlayışı da olamaz. Hele o küstahlığınız, sırnaşmalarınız, kırıtmalarınız! Yalan, yalan, yalan...

Dostoyevski - Yeraltından Notlar

--spoiler--

Yine ağrısına dayanamadığım günlerden birini yaşıyorum. Yine ağlamamak için zor tutuyorum kendimi, dayanamıyorum ve aslında yediremiyorum bu hastalığı kendime, hala kabullenemiyorum. Bu yaşta bu hastalıkla boğuşmak ve bir de ömrüm boyunca bununla yaşayacağımı bilmeye dayanamıyorum. Hayatım bu hastalıktan ibaret, hayatımı s*kti attı. Bir mucize bile bekleyemiyorum tedavisi olmadığından. Yine sayıp, sövdüğüm o günlerden birindeyim...

https://www. youtube. com/watch?v=34IHUxfzP_Q

görsel

Bazen olmak istedigimiz yerle oldugumuz yer arasindaki fark gozlerimize baka baka sikar bogazimizi.

Çünkü düşünülmesi gereken onca acı, onca hüzün var.

Bazen insan kendi kendini hayal kırıklığına uğratır. Geleceğe dair kurduğu tüm hayallerin içinde kaybolur. Hiçbir şeyi başaramaz, geriye dönüp baktığında hayal kırıklıklarıyla dolu bir hayat, elinde kocaman bir sıfırla yaşamaya çalışır. Bazen insanın kendisi hayal kırıklığıdır.

uyutmayacak bu kadar sebep varken nasil rahat uyunur?

biri aylar once bana guzel gunler zorlu duraklardan gecer seklinde bir mesaj göndermis. gercekten boyle mi... güzel günler gorebilecek miyiz sonunda...

insanin en iyi dinleyicisi yine kendisi. hani o kendi kendine konustugun anlar var ya, iste o.

(bkz: gönül dağı)* not: bak, entry yukarda.

entry burada.
(bkz: django)

o ne rezil bir reklam. sivri zeka ürünü (!).
torpidoda yok muyum
yok muyum
markete bekliyorum
aşırı iyiyim*