Yaşadığım en garip en inanılmaz şeydi şüphesiz.
Şimdi şöyleki yakın arkadaşım Istanbul da yaşıyor.Onunda arkadaslarindan bir kaçının beni sosyal medyadan takip ettiği siralarda bir çocuk ekledi beni bende aysenin arkadaşı sanıp kabul ettim.Bir yıldan fazla takiplestik arada konuştuğumuz da oldu ama cocugun ayseyle alakasi yok yani arkadasi falan degilmis tabi ben bunu bir yil sonra bir konusmamiz sirasinda anladim ee nezaman geliyorsun Istanbula diye sordu bende daha cok var ya dedim nereye kime geleceksin diye sordu ayseye gelicem iste dedim tamamda ayse kim dedi ya arkadasin ayse iste benim ayse diye arkadasim yokki dedi nasil ee ben seni aysenin arkadasi saniyorum tanistigimizdan beri dedim boyle bir yanlis anlasilmadan sonra canım ayşem ruh eşini bulduğunda evlenmeye karar verdi.Bende onun düğününe katılabilmek için Istanbula gittim.Ayse beni aldı eve gitmeden seni biraz gezdireyim dedi.Taksime gittik okadar kalabalıktı ki ayşe elimi tutuyordu sürekli birde bağırıyordu "gel kızım buraya kaybolacaksın bırakma diyorum elimii" bana bütün gün böyle seslendi.Sonra okadar kalabalığın içinde bir çocuk yanımdan geçti.Kafami kaldırdım baktim oda bana bakıyordu sonra ben bakakaldım ona o yürüdü yanımdan geçti bende yürüyorum tabi kendi kendime ben nereden tanıyorum bu çocuğu dedim.Sonra saçmalama ilk kez geliyorsun kimseyi tanimiyorsunki diye geçirdim içimden ilerlerken istemsizce arkama baktim baktim oda bana bakıyor.Ayse sen neye bakıyorsun dedi şu çocuğu tanıyorum sanki dedim ee oda sana bakıyor dedi tabi hala aksine yönlere ilerliyoruz zaman durmuş gibiydi okadar uzun gelmiştiki bana sonra çocuk uzaktan ben seni tanıyorum diye bağırdı o an hatirladim çocuğu bende seni tanıyorum diye bağırdim yanında arkadaşları vardi.Ayse kızım çocuk geliyor gitsene yanına dedi o bana doğru ben ona doğru yürüduk ortada buluştuk.Merhaba dedi ben emir elimi sıktı ama çok farklıydı yani sanki hep gordugum konustugum bir yuzdu tanismis olduk yüzyüze o gün arkadaşlarına ısrar etmiş çıkalım diye ben Istanbula geleli bir saat olmus.Dedim bak bu arkadaşın sandığım ayşe onlarida tanışırdım ve ıkiside sivas zarali cıktı.Sonra vedalastik ayşeyle üç gün o neydi ya öyle çok garipti demii diye konuşup durduk beni çok etkilemişti .Ve bu benim hayatımın en garip tesadufuydu.

çok yazık onu anlamayan erdoğan bayraktara çok yazık döktüğü göz yaşına eline tutuşturulan iki kuruş parayla gönderilmesine çok yazık yirmi yedisinde veda etmek zorunda kaldığı hayatına çok yazık bizlere bukadar görmezden gelebilmelerimize.

Ne severim ama bu aşırı sevgi beni üniversitede kaldığım yurttan attırıyordu az daha yıldızları izlemek için yurdun çatısına çıktım bir arkadaşıma da ısrar edip ikna ettim benimle çatıya çıkması için gece iki çıktık biz çatıda yıldızları seyrediyoruz kameradan güvenlik bizi görmüş ve yanlış anlamış erkek yurduna geçiyoruz sanmış yıldızları seyredisim arkadaşımın güvenlik geliyor demesiyle yarim kaldı içeri nasıl atladık pencereden hatırlamıyorum bile sabaha kadar erkek yurdunda iki kız aradılar biz odada bizi bulmasınlar diye dua ederken kapı çaldı güvenlikler bizi alıp müdürün odasına götürdüler kameralar da gayet hoşuz müdür sordu kızım delimisiniz gecenin yarısinda çatıya çıkıyorsunuz.şeyda ağlıyor yurttan atılacaz diye bende güzelce anlattım hocam kotu bir niyemiz yoktu sadece yıldızları seyretmeye ciktik.ayrica yasak olduğunu bilmiyorduk dedim müdür kızım çatıya çıkmak normal birşey değil çatıya çıkmak yasak diye tabelâmı asalım dedi.sonra anladı ki masumuz saldı bizi ama sizi birdaha çatıda gorursem atarim dedi.birdaha çıkamadık.

seneye bugün hayallerimi yaşar halde entry gireceğim.

kötü hastalık.

Stephen hawking de tam olara bunu diyor.Yapay zeka çalışmalarının hemen durdurulmasını savunuyor aksi taktirde dünyanın sonunun geleceğini altını çizerek vurguluyor.

mesaj atar diye bekliyorum.

Simdi liseye yeni geçmiştim ozamanlar internet evlerde yoktu tabi internet kafeler vardi birgun kiz kardesimle anneme odevimiz var internetten yapmamiz lazim diye yalan söyleyip kafeye gittik. Bende ergenligin doruklarinda son ses muzik taktim kulakligi hic birsey duymuyorum.Afedersiniz fena sıkışmisim para verdim diye masadanda kalkmiyorum ama ölmek uzereyim okuldan mahlleden birsuru arkadasimda var tabi kafede bende kulaklik kulagimda kardeşime sessiz söylediğimi dusunerek cok çişim var ölecem dedim.Kardesim kulakligi çıkardı abla napiyon dedi arkadan bir ses kafedeki abi abla tuvaletimiz var buyur demezmi bir dondum herkes bana bakıyor. O bakislar tuvalete kadar beni takip etti.Ertesi gun okuldada duyulmustu.Kotu bir anidir bana.

https://youtu.be/zFnvAbX96gM

Her izlediğimde canım çeker be.

ilk tattigim içki.güzel bir üniversite anısı canım ayşe emre,çağla ben nevsehire gitmiştik.şarap mahzenlerini gezerken bize küçük kadehlerde tadımlık şarap ikram ettiler.tadını beğenince eve dönerken bir şişe aldık.tekrar gidip içmek dileğiyle.

latteyi bedavaya getirmeye calisiyorsunuz anlamadim sanmayın.

tedx konuşmasını her dinledikçe hayran kaldığım insan değişik bir hayat yolculuğu olmuş cesaretine düşüncelerine gıpta ile baktığım harikulade adam.

Anlamasın diye suratına bakmıyorum umrumda değilmiş gibi davranıyorum ödüm kopuyor anlaşılacak diye konuşunca kısa kısa cevaplar veriyorum gören nefret ediyorum sanıyor ama öyle olmuyor o durum böyle salak bir hal alıyor.

ben ben ben aklıma düşürdünüz yine hemen açayım.

Okudukça tiksiniyorum bukadar insanlıktan uzak düşüncelere sahip olmayı hiç anlamadım anlayamıyorum.Her kürdü tanımadan nasıl hepsi kokuyor hepsi bağırıyor hepsi terörist hepsi çirkin diyebiliyorsunuz bunuda anlamıyorum zaten tanısanız bu iğrenç halden uzaklasirsiniz.Dilerim böyle düşünen arkadaşlar birgun ırk din dil renk seçimi olmadan dünyaya gelindiğini idrak ederler.

yüzünde birçok beni vardı burnunun hemen yanında dudağının kenarında güzeldi seviyordum.

https://youtu.be/JsU4cPu2L2Y

Ama bukadar asilik fazla.

siz kaybedersiniz yürüyün kızlar.