eskiden karanlıktan korkardım, yalnızlıktan ve sessizlikten. şimdi karanlık ruhumu besliyor, huzur veriyor. sessizlik en büyük yoldaşım. yüzlerce insanın içinde yalnızlığımsa tek acım. benim için yalnızlık demek sensizlik demek ve sensizlik aldığım her nefesin içimi yakması, yavaş yavaş erimem demek...

Salak olduğunu kabul et! Aptalın önde gidenisin. Neden herkese güvenirsin? Anlamıyorum ki.. her seferinde
-bu sondu, bir daha kimseye güvenmem... Bitti!
diyorsun ve yine her şey baştan başlıyor. Aynı salaklıkları, aynı hataları, korkaklıkları tekrarlıyorsun. Sende biliyorsun yanlışlarını. Neden tekrarlıyorsun? Her neyse, artık bitti yeni bir ben ve yeni bir dünyaya merhaba...

Herkes yalnız doğar, yalnız yaşar, yalnız ağlar ve yalnız ölür. Yazarken de yalnız olmalı bence. Kendini dinleyip anlamalı.. içinde ki ses yalnızken çıkar ortaya. En güzel şiirler yalnızken yazılanlardır ve yalnızlık güç verir...

Sen, giderken arkasına bakmayı sevmeyen, baktığında hiç yüzünü göstermeyen, hep maskesinin altından ağlayan o 'cesur korkaksın'. Sen benimdin, ben senin. Biz hep biz olduk. Sen yoktun ya da ben. Ve sen bizi öldürdün. Artık biz bittik. Küllerimiz uçtu. Ve ben yeniden doğdum. Korkularımdan kurtuldum ve dimdik ayaktayım. Yaşamak mecburiyettir. Biz zevk için yaşayanlardan olmalıyız..

Evi terk etmek ilk olarak erişilmez gibi durur, sonra evi terk edersin, geri dönmesi zordur. Geri döndüğünde olacakları tahmin bile edemezsin, korkarsın. geri dönersin ve pişman olursun döndüğüne de değil terk ettiğine de... Zamanlamayı yanlış yaptığın için pişman olursun.

Bir erkek bir kadına el kaldıracak kadar küçülmüş ise vursa ne vurmasa ne? Eğer adamsan zaten şiddete gerek yok.