kendini bilge sanan ergendir. çevremde çok bulunduğunu söyleyebilirim.

muhtemelen andrew garfield ın sözleşmeyi feshetmesinden dolayı olmayacağı filmdir.

isveççe dir. nedense isveççe konuşan her kızı çok seksi bulurum.

"gitmeden önce bi sikeyim" algısı yaratır.

doğu illeri.

pek tutmaması beni rahatsız eden şarkı. bi 20 milyon beklerdim buna.

https://www.youtube.com/watch?v=YafkJ096-NU

düşün, belki bir gün oturduğun semte bir film ekibi gelecek ve film çekeceklerini söyleyecekler. birkaç kişiyi de filmin arka planında oynatmak isteyecekler. o sırada bir arkadaşın seni davet edecek ve beraber bir sahnede oynayacaksınız. oynuyorsunuz, paranızı alıyorsunuz ve hayatınıza devam ediyorsunuz. film yayınlandığında yabancı bir yönetmen sizin yeteneğinizi keşfedip amerika ya davet ediyor. gidiyorsunuz siz de. öyle böyle küçük filmler, diziler derken birden star oluyorsunuz. "vay lan ben bu yeteneğimi nasıl farketmemişim" diyorsunuz. gün geliyor angelina jolie ile aynı filmde rol alıyorsunuz. tanışıyorsunuz, yemeğe çıkıyorsunuz. sonra yatağa atıp bi güzel beceriyorsun. ne olacağı belli olmaz bu hayatta. bu yüzden hayat sana verilen en güzel hediye.

kadına her ne kadar ilkten gıcık olsam da sonradan haklı buldum ve helal olsun dedim. yav adam, böyle bir karın var gidip üniversitede ders verdiğin götü tutuşmuş orospuları neden beceriyorsun ki? karını isteyen ultra zengin adamlar varken o fakir olmana rağmen seni seçmiş.

çok iyi filmdi bu arada. 9.9/10 diyorum.

edit: bunun neyine eksi veriyorsun be kardeşim?

görsel

10 gb ı aşabilecek hatundur.

sınavlar yaklaştığında çalışkanlara ilginç bir şekilde yakınlık gösteren sınıfın en gıcık çocuğu gibidir.

(bkz: oy toplama çabaları)

yok gelecekten şu gelmiş, bu gelecekteki barry, barry annesini öldürdü gibi saçma sapan, kafa giben şeyleri gördükçe izlemek istemediğim dizidir. ama yine de güzeldir.

--spoiler--

Son bölümde iris in barry nin çıktığı kıza söyledikleri çok garipti. sanki kız barry e karşı bir şeyler hissediyor. ama neyse barry nin bulduğu kız daha güzel.

--spoiler--

hızlı koşabilmektir.

(bkz: the flash)

belki bi tecavüz eden olur diye, hamile kalmak istemeyen ve bu yüzden yanında prezervatif taşıyan kızdır.

olmayacak olan savaştır.

dikkat ettiniz mi bilmem fakat israil ve türkiye ilişkileri gazze olaylarından önce çok iyiydi. fakat gazze olaylarından sonra bizleri ingilizlere satan arapların yanına geçtiğimizde aramızdaki ilişki de bozuldu. tabii israil in masumları katletmesi doğru değil fakat adamlar da topraklarında arapları istemiyor.

ha şunu da belirteyim, olası bir dünya savaşında iki ülkenin müttefik olması gerçekten savaşta bize çok avantaj kazandırır.

edit: yav bu eksi niye? sözlüğü suriyeliler falan mı bastı?

edit2: suriyeliler eksilemeye devam etsin sayılarını merak ediyorum.

5-6 yıl önce yaşadığım bir olayla birlikte artık evden çıkmaz olmuştum. artık zamanla asosyalleşmeye başladım. 3-4 ay geçince artık gerçek arkadaşlarımla bile telefondan konuşmaya başladım. dışarı davet ettiler, gitmedim. asosyal olmak güzeldi sanki ilkten öyle hissettiriyor ama 1,5 yıl geçtikten sonra ne kadar mallık yaptığımı anladım. asosyallikten kurtulmayı düşündüğüm zamanda neredeyse tüm çevremi kaybetmiştim. okuldakilerle bile aram iyi değildi. aşırı sessiz, utangaç biri olmuştum. eskiden çok laf yapan çenemi düşününce bile ürperiyordum. kızlarla konuşamayacak hale gelmiştim. sonra stres yaptım. ve trikotillomani adlı saç yolma sorunumu tetikledi bu stres. gece gündüz saçımı başımı yoluyordum. artık dışarıya çıksam ne yapacağım diye düşünüyordum. dua ediyordum ki dışarıya çıkmamı sağlayacak bir şey olmasın. saçlarının bir kısmının, kaşlarının ve kirpiklerinin olmaması insanı ne kadar çirkin yapar hayal edebiliyor musunuz? ve bunlar sadece bilgisayarla geçirdiğim 1,5 yılın doğurduğu sonuçların etkisiyle oldu. artık kimse yüzüme bakmıyordu. okuldakiler tip tip bakıyordu. sessizliğe, yalnızlığa bürünmüştüm sanki. en arka sırada tek başıma oturuyordum. yanıma kimse gelmiyordu. bir proje ödevi verilince kimse beni grubunda istemiyordu. bu durumdan önce de ne çirkin, ne yakışıklı ikisinin ortasında bir tipim vardı arkadaşlarıma göre. biraz da havam vardı en azından. şimdi hiçbir şey yoktu. eski arkadaşlarım yüzüme bakmıyordu. neredeyse 2 yıl içinde neler olmuştu aklım ermiyordu. ailem bu saç, kaş ne, sen ne yaptın kendine diyordu. kuzenim sorunumu araştırdı ama durdurmanın imkansıza yakın olduğunu söyledi. o an kafayı yemiştim. kendime hakim olamıyordum. okul bitmiş ve yaz tatiline girmiştik. muhteşem bir plan yapmıştım. tüm sosyal medya hesaplarımı kapattım. facebook, twitter her ne varsa. yabancı arkadaşlarım vardı, sanal türk arkadaşlarım. hepsinden ayrıldım. sonra köyümüze gittim. dayım çiftçilik yapıyordu ve muhtardı. tarlada ona yardım ettim, dışarı çıkmamaktan yanmayan beyaz etim yandı. bilgisayara girmemeye, oyun bile oynamamaya yemin ettim. yabancı bir yerde olunca da ellerim saçlarıma kavuşamıyor, bu da beni mutlu ediyordu. kafamı da sıfıra vurunca her şeye yeniden başlamak istedim. 2 ayın sonunda gittikçe uzayan saçlarım, güzel görünen kaşlarım ve kirpiklerim vardı. derim yanmış, iyice sosyalleşmiştim. köyde arkadaş edinmiş ve bu 2 ay içinde çok değişmiştim. bir gün dayımın arkadaşına bir misafir geldi. tam olarak neyi oluyorlardı bilmiyordum. dayım evine davet etti evi de kocamandı zaten. bir kız vardı. sorunum geçmesine rağmen halen utangaç ve sessizdim. kendi kendime düşünerek bu kızla konuşma kararı aldım. kızın yanına gidip selam diyerek başladım ve kendiliğinden geldi sözler. arada duraksasamda utangaçlığımdan biraz da olsa kurtulmuştum. kızla konuşurken bazen "lan ben konuşmayı unutmuşum" falan diyordum. böyle geçti yazım benim. kızla iyice birbirimizi tanıdık ve kız benden hoşlandığını söyledi. ilkten şaka sansam da ciddi olduğunu anladım. kız da o kadar güzeldi ki eğer eski halimi görse inanmazdı herhalde.

şimdi yıllar sonra bunu yazıyorum. şu an bile internetten aşırı şekilde nefret ediyorum. sözlük ve 1-2 site dışında internetle pek işim olmaz ve 2-3 günde bir girerim. bahsettiğim kız hala sevgilim. o kadar değişiklik oldu ki hayatımda nasıl anlatsam bilmiyorum. ama eski ben gibi olan, bilgisayar başında asosyal asosyal takılanlar varsa lütfen acilen bırakın bunu. lütfen diyorum. ne bileyim gidin köyünüze yoksa gidin bi akrabanıza kalın orada tatilde falan. veya en azından gidin kendi ilçenizde, köyünüzde falan bi tur atın gündüz. arkadaş edinmeye çalışın. ne kadar zor günler yaşadım bilemezsiniz. hele o saçımın seyrek olduğu zamanlardaki dışarıya gitme korkum beni ölüme sürüklüyordu sanki. her neyse, eğer asosyalseniz bırakın şu huyunuzu daha da kötü bir hal almadan. iyi geceler sözlük.

ermenilerin çocuk pornosuna izin vermesi de şaşırtıcıdır.

12. sınıftayken 9. sınıf kızla çıkmaktır. sübyancılık değildir, net.

canlı görmek varken sormaya gerek duyulmaması gereken soru. trip falan da atmaz hem.

ikinci dünya savaşı zamanına giderdim. Çok merak ediyor insan.