görsel

öyle bir ailede iyi ki bu yaşına kadar gelebilmişsin.

cehalet kötü.

ben seni herkesten her şeyden ayırmışken, biraz ilgisiz kaldığında yersiz yüzlerce sitem eşliğinde gidişin inan hiç üzmedi.

aslında son dönemde daha iyi tanımıştım seni, benim kalbimdeki sen değildin, bir hayal kurmuştum ben, çook güzeldi, hayatımın en güzel hayaliydin sen, her sabah uyandığımda halen aklımdasın, önce seni görmek işitmek istiyorum biliyorum yoksun.

lakin sevmeye devam ediyorum, edeceğim de.

bugün dönsen, inan hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. zira bahsettiğim gibi hayalimdeki esas oğlan sen değildin ve ben bunu ne yazık ki çok çok geç öğrendim.

sana sitem dahi etmiyorum. iyi ki gittin, iyi ki daha da yıkmadın hayallerimi.

iyi ki.

dilerim çok mutlu olursun.

çok yakında ''su'' yaşamdaki en değerli şey olacak.

türkiye ve suriye gibi toplumlarda ''kadın'' dediğimiz şey hep gizli ve zor olarak algılanmaktadır. karşı cins yıllar yılı yakınlaşma çabası içerisinde olunca ve bu çaba yaşam gayesi haline geldiğinde cehalet o kadar net görünür ki.

adamların yaşantılarında sadece ''kadın, futbol, otomobil, seks siyaset'' vardır artık.

nice boşa tükenen ömür okuduk, biraz okuyun yahu biraz okuyun biraz geliştirin kendinizi.

her insanın yetenekli olduğu, daha iyi baktığı daha iyi düşündüğü bir alan mutlaka var.

yaş aldıkça bu durumu daha net görebiliyorsunuz, özellikle de yalnızsanız gözlem seviyeniz arttıkça 'insan' dediğimiz canlıyı çok daha iyi anlıyorsunuz.

insan ilişkilerinde soğuk insanlar diye yaftalanıyorlar lakin bence bir duruşları var ve mesafeyi o kadar iyi koruyorlar ki kimse hayatlarında söz sahibi olmak gibi bir densizliğe cürret edemiyor.

kırmızısı bir başka olan otomobil. diliyorum bir gün sahip olabilirim.

aslında bmw seviyorum da erkek arabası işte.

londra.

zira ben de ingilizler gibi soğuk bir tipim. bu yaştan sonra yaşayabilir miyim bilmiyorum.

kendime en çok sorduğum sorunun öznesi olan eylemdir.

ülkemizde motivasyonu kaybetmek ve hayata karşı durgunlaşmak kısır bir döngüdür ve genellikle nedenleri herkes için benzerdir. üretkenliği düşüren, olumsuz bir ruh hali yaratan ve gelişimi engelleyen bu durumun üstesinden gelmek için motivasyonumuzun neden düştüğünün farkında olmak gerekir. kendime kendime " ben ne istiyorum. " diye sorduğum zaman ülke şartlarında net bir cevap veremiyorum.

detaylarını kesinleştirdiğim vakitte hayallerimiz olmadan motive olmak ve bu motivasyonu korumak için bir neden bulamıyorum. hukuk, adalet, sağlık, sosyolojik, fizyolojik pekçok neden multifaktoriyel sebepler çatısında toplanabilir. hayattan ne istediğimizi kafamızda gerçekçi bir hale dönüştüremezsek odağımızı ve motivasyonumuzu kaybetmek kaçınılmaz oluyor.

bu nedenle yeni başlangıç yapma yeni bir sayfa açma fikri güzel geliyor. 30 yaşından biraz daha genç olmak isterdim.

hala bunu tartışan var mı gerçekten, şu ülkede öyle yersiz meşguliyetlerimiz var ki anlamak mümkün değil.

yaz ama kime yaz mesela, çalışıyorsanız çalışma saatleriniz belirli bir rutine endekslenmek durumunda ise pek de anlamı yoktur. dolayısı ile sıcak can sıkacak bunaltacaktır.

her daim mavi olan gökyüzü ise sadece sigara molalarında görülebilecektir.

ekonomi düzgün yönetilmediği sürece haybeye yapılacak zamdır, oran gözetmeksizin belirtmek isterim, boşuna çaba sarfedip anlamaya çalışmayın.

türkiye gibi bir ülkede belirli rutinler söz konusu, önce okul, akabinde erkek ise askerlik, sonra iş vee mutlu son evlilik.

peki sonra?

belirli bir rutin içerisinde kaybolan bir yaşam.

aman çocuklara bir şey olmasın, aman en iyi okullarda okusunlar, aman bir ev daha alalım derken, yitip giden rutin içerisinde heba olan bir ömür.

üzülüyorum ya.