Daha dün odaya girdim, karısıyla kapının arkasından fırladı (yerden yürüyerek) biliyorudm orda olduklarını gördüm. Karneyi yatağa attim solda hemen sonra beşli çekmeceğe birşey aldım geri döndüm ki çıtır ı ayağımda hissettim. O an kalbim durdu tam gücümle bassam üstüne yerle birleşirdi fakat ayağımı çektim sonra yerde çırpınıyor du elim ayağım dolaştı anneee diye bağırdım. Ben ağlıyorum çıtır yerde çırpınıyor. O andan beri kendimi cani olarak görüyorum, nefret ediyorum. Saniyeler içinde öldü. Bukadar rahat olmamın sebebi herzaman böyle yerde dolaşmaları ayrıca beni görünce direk uçmaları (kafese benim soktugumdan) kötü bir şey şuan karısı yanımda o soğuk toprağın altında. Inanasim gelmiyor onu bundan sonra opemeyecegimi, koklayamayacagim aklima geldikçe kendimden utanıyorum. Keşke eve gelmeden bana birşey olsaydida ben gelmeye kafeslerinde olsa. Bana dikkat etseydin diye söyleyebilir veya düşünebilirsiniz ama size yemin ederimki benden kaçan kuş, ayağımın altına atti kendisini. Kendimi avutmuyorum, hiçbir kimseye değişmeyeceğim çıtır ın ölümü benim oldu. Burdan kendinize ders çıkarın. Ben canımı kaybettim. Allah kimseye böyle acı vermesin.

Arkadaşlar yaninizdakilerin değerini bilin hem hayvan hem insan. Şuan yaşıyor olsaydı yatağın içinde opuyordum onu.
Allah belamı verdi galiba