kendimi bildim bileli üşengeç bir insanım. bunu kötü anlamda söylemiyorum. sadece gereksiz yere vakit ve enerji harcamayı sevmiyorum. bir işi daha kısa sürede ve daha az uğraşla yapabiliyorsam neden zor olanı seçeyim diye düşünüyorum. bu yüzden teknolojiyle aram her zaman iyi oldu. özellikle akıllı telefonların ve mobil uygulamaların hayatımıza girmesiyle birlikte günlük hayatta birçok şeyi çok daha kolay yapmaya başladım. bankaya gitmek yerine uygulamayı açıyorum. fatura ödemek için sıra beklemiyorum. alışveriş yapacaksam mağaza mağaza gezmek yerine telefondan bakıyorum. bir randevu almam gerekiyorsa birkaç dakikada hallediyorum. eskiden bazı işler gözümde büyürdü. çünkü o işin kendisinden çok, etrafındaki uğraştırıcı süreç can sıkardı. bir yere gitmek, sıra beklemek, evrak toplamak, telefonda dakikalarca müşteri temsilcisine bağlanmayı beklemek gibi şeyler bana hep gereksiz gelmiştir. bugün ise uygulamalar sayesinde bunların büyük kısmı ortadan kalktı. bence teknoloji tam olarak bunun için var. insanları daha çok uğraştırmak için değil, aynı sonuca daha kolay ulaşmalarını sağlamak için. bazı insanların teknolojiyi verimlilik olarak gördüğü yerde ben biraz da tembellik hakkı olarak görüyorum. çünkü gerçekten hayatı kolaylaştırıyor. aynı işi daha az eforla yapabiliyorsam bundan faydalanmamak için bir neden göremiyorum. yakın zamanda bunun bir örneğini de sigorta konusunda yaşadım. tamamlayıcı sağlık sigortası yaptırmam gerekiyordu. normal şartlarda araştırmasıyla, başvurmasıyla, süreçleriyle erteleyeceğim bir iş olabilirdi ama Türkiye Sigorta'nın mobil uygulamasına girip işlemleri kısa sürede tamamladım. herhangi bir yere gitmeden, ekstra bir uğraşa girmeden işimi halletmiş oldum. teknoloji çağının bana hitap etmesinin nedeni yenilik merakı değil. hayatı kolaylaştırması. uygulamalar sayesinde birçok işi daha hızlı ve daha zahmetsiz yapabiliyorum. ben de tembellik hakkımı sonuna kadar kullanıyorum.

yaşlanınca bana kim bakacak sorusunu ara sıra ben de düşünüyorum. ama bu sorunun cevabını insanlarda arak bence çok sağlıklı bir düşünce değil. hayat bu, bugün yanında olan yarın olmayabilir. insanların kendi hayatları, kendi sorumlulukları var. bu yüzden ileride birilerinin bana bakacağını varsayarak yaşamak bana pek mantıklı gelmiyor. ayrıca bu durum o kişilere haksızlık olur. o yüzden elimden geldiğince bugünden önlem almaya çalışıyorum. düzenli birikim yapmak, yatırım yapmak ve geleceğe biraz daha hazırlıklı olmak bana daha doğru geliyor. kendi adıma altın ve bes tarafını bu konuda en uygun seçeneklerden biri olarak görüyorum. en azından yıllar sonra dönüp baktığımda, keşke daha erken başlasaydım demem. bir süre önce de bu düşünceyle türkiye hayat emeklilik üzerinden bes yaptırdım. şu ana kadar da memnunum. tabii ki bu tek başına bütün sorunları çözecek bir şey değil ama insanın gelecekte tamamen başkalarına bağlı kalmak yerine kendisi için bir şeyler yapıyor olması bile bence önemli. yaşlanınca bana kim bakacak sorusunun cevabını hâlâ bilmiyorum. bildiğim şey, o gün geldiğinde mümkün olduğunca kendi ayaklarımın üzerinde durabilmek için bugünden bir şeyler yapmanın beklemekten daha mantıklı olduğu.