Olunması gerekendir. Bu adamı ezmeye çalışan denyoların hayatı (ve "düz adamı")ne sandığı merak konusudur.

Sabahtan akşama kadar sıkılmadan dinlenebilecek, ülkenin en kaliteli radyosudur. Sırf iş dönüşü, arabada dinlemek için insanın içinde çalışma isteği uyandırır. Yaz dönemi Latin ezgilerine ağırlık vermeleri canımı sıksa da elleri öpülesidir. Saygılar.

Bambaşka bir dünyadadır. Ruhlar aleminin hangi köşesinde olduğunu merak ettiğimizdir. Zira ne kendisi mükemmel bir hoca, ne de karşısındaki öğrenci mükemmel bir öğrenci değildir. Gereksiz zorlamalar peşindedir. Bu sebeple (yalakası olmayan) iiBF öğrencilerinin hayatında hiçbir yere sahip olamayacak zattır.

Zordur. Hiçbir zaman kimseyle "kardeş gibi" olamayacağını bir türlü anlayamaz. Sorumluluğu büyüktür. Kimse bu adamın kıçını toplamaz. Akıllıysa kimseye eyvallahı olmaz. Her koşulda yalnızdır.

Bütün bir sene problemlerimizden arınmayı, yenilenmeyi düşündüğümüz; ancak daha fazla karışıp tekrar rutine dönmek zorunda kaldığımız zaman dilimi.

Giderken yanınıza düşüncelerinizden başka hiçbir şey almamanızı önerdiğim yer. Eğlence hedefleyenler için hayal kırıklığı yaratacak mekan. Kafa dinlemek için birebir.

En kötü mimariye sahip tatil beldesi olabilir. Zeytin ve türevleri, temiz denizi, havası hariç pek bir olayı yoktur. Rezalet insanlar git gide çoğalmaktadır. Sevdikleriniz yanınızda değilse çekilmez bir yerdir vesselam.

izmir'de "semt" olgusunu hissedeceğiniz tek yerdir. Alaybey'dir, Reşadiye'dir, Bostanlı'dır. Baharda, sokaklardaki yasemin kokusudur. Maç günleri şenlik yeridir. izmir'in en büyük ailesidir. "Televizyon taraftarlarının" anlayamayacağı bir tutkudur Karşıyaka taraftarı olmak. Ruhtur. Lakin; mevki sahibi adamların beş para etmez olduğu yerdir. Senelerdir aynıdır. izbedir - şehrin geri kalanı gibi.

Sanılanın aksine her türlü spor dalında başarılı değillerdir. Kendileri iyi yüzücü olamazlar; ancak müzik konusundaki dahilikleri insanı çıldırtabilir. Helal olsundur.

Bu abimizi içten içe kıskanmayan erkek, karşısında erimeyen kadın yoktur diye düşünmekteyim. Bir süre dinlendikten sonra şarkı söylerken ses çatallandırılır, Chris Cornell gibi söylenmeye çalışılır lakin... ı ıh... Sürekli tarz değiştirmesi büyük kesimden tepki alsa da kendi kanaatimce büyük başarıdır. Her yaptığını dinletebiliyorsa ve bunları çekinmeden yapabiliyorsa bu adamın eli öpülür. Ancak insan "nasıl?" diye sormadan edemiyor. Bir insan 90'larda dünyayı kasıp kavuran Soundgarden solistiyken nasıl olur da 20 yıl sonra Timbaland'le albüm yapar? Ama yine de iyi yapar.

5 senedir geri dönmekle geride bırakmak arasında kalındığının göstergesidir.