Trakyalılar eğlenmeyi planlayarak değil, ortamın akışından yaşayarak biliyor gibi. Masada müzik açılmasıyla düğün havasına geçmeleri arasında birkaç dakika oluyor. Sohbet ederken bile sanki herkes yıllardır tanışıyormuş rahatlığı var; o yüzden yanlarında zaman daha hızlı akıyor.

Bazı insanlar vardır; kalabalığın içinde bile kopya gibi durmaz. Ne konuşması bir başkasına benzer, ne bakışı, ne de susuşu. Hatalarıyla, alışkanlıklarıyla, gariplikleriyle bir bütün hâlinde “nevi şahsına münhasır”dır. Belki herkese hitap etmez ama bir kez tanıyınca da kolay kolay unutulmaz.

Migrenim o kadar azdı ki, kahve içip ışıkları açarak kutladım.

Karşı cinste en çekici şey: göz teması kurup omuz yemeden konuşabilmek.

Flört sandım, kız beni ranked maçta sandı.

azıları buna üşenmek der, biz ise sadakat.