Bazen apartmanda yururken evlerdeki sesleri duyarim tanidik yada tanimadik sesler merdivenleri cikarken herkesin kendi coplugundeki didinmesi ve her katta ait olmadigin aslinda var oldugum aklima gelir nedensizce kendime unutturucu seylerle gecinirim gunumu bir evdeyken en sessiz yere gecer insanlarin egolarini tatmin etmedikleri bir sessilikte bulurum aslinda guzel olan herseyi cunku onlari bu sessizlik sayesinde aslinda sevdigim veya tanidik diyelim insanlar olarak yasatirim hatirimda satirlar surekler daha fazlasini cagirir aslinda ama kisa kesmek duser bana fazla yormamak adina yalnizlik sudur ki o katlari tek tek astiktan sonra aslinda kendin gibi davranabilecegin bir kapinin goruntisunden mutlu olabilikteki tadi kendi icselliginde anlamlastirip tadini cikarmak gibi boyle daha mutlu oldugunu anlamak yada anlatamamak.