bugün

/94
Ozlemek kelımesı benım için sahısları degıl zamanı kapsıyor. Tuhafca arasıra düşünseli yasıyorum. Zıhnımde bı ozlem oldugu zaman, genelde hava durumunun oldukca soguk veya yagıslı, boyle gunlerde de tv karsısındakı ızledıgım cızgı fılmlerı anımsıyorum. Gunumuze yakınlastıkca materyaller kayboluyor. Sadece kendımı gun ısıgı batarken veya dejavu yasadıgımı hıssettıgimde ozledıgim bır seyler oldugunu dusunuyorum. Kısmen zamanen.
hasret, ne uzun kelime dedirtir.
hasret, ne uzun kelime dedirtir.
‘’Özlemek için nazım var
Mavi için edip
Sevda için Ahmed Arif..
Bazen özledim diyemezsin.
Nazım okuyorum dersin.
Ben nazım okuyorum.
Sen ne yapıyorsun?”
ama kavuşamamak
uzaktan bakmak, özlemek zorunda olmak.
özlememekten iyidir.
Bir zaman sancısıdır. Özlenen gelse de gelmese de biter bir gün o özlem de.
deli gibi ozleyip hicbir sey yapamamak.

ozlemeyin, size zarar.
Bazen insan öyle özlenir ki,
özlenen bile yokluğundan utanır.
Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-
ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen.

Oruç Aruoba
her gün tadıan baktığım his.
Bazı insanlar için hiç bitmeyecek olan insanın içini her gün yavaş yavaş işleyip yıkan, ağlamaktan kahreden anlaşılması zor ve tanımı olanaksız olan bir histir.

Her insan özler.
Ruhsal eylemlerden birisi.
Oluyor bazen, hatırlayınca geçer...
özlemek sadece bir insanı, hayvanı ya da nesneyi özlemek midir? bir çiçeği? ya anıları özlemek? geçmişte olanları. komple kaybettiklerini, kaybedilenleri, kayboluşunu. özlemek herkese herşeye mahsustur. özlemek kötü değildir. ama mutlaka sınırlandırılmalıdır. yoksa akıl kaybettirir.
acınası bi durum. yanında ondan daha iyi biri olsun kimse kimseyi özlemez. aksini iddia eden var ise buyursun. konu kilit.
ara sıra oluyor. sonra geçiyor.
Bu da geçer diye diye diye geçecek olan duygu. ilk defa bir insana karşı gururumu kırıp özledim yazdım, oysa onun umrumda bile değilmişim. Şu saatten sonra onursuz bir duygudur benim için özlemek. Yuvadan sürülmüş erkek aslan gibi düşkün ve ölmeye mahkum bir duygudur. Ölene kadar dolaşsın dursun kalbimin içinde, erkek aslan nasıl dişlere mahkumsa yaşayabilmek için, özlem de sevgiliye hiç değilse bir umuda mahkum. Şimdi ne sevgili var ne de bir umut. Bu gün ölmezse yarın, yarın ölmezse öteki gün elbette ölecek bu düşkün ve onursuz duygu.
Özlemek beklemektir. Beklediğinin yolunu gözlemektir. Herşeyde onu hatırlamak hep iyi anları tekrar yaşama isteğidir. Kötü anlar aklına geldiğinde bile olsun yanımda olsun da demektir. Özlemek geceleri uzun gündüzleri bulutludur. Özlemek kavuşacağının hayalini kurup uykuya yenik düşüp rüyada devam etmektir. Özlemek gelmeyecek biri için ise hüzün ritüelidir.
görsel
Önemli husus
Derin.

Entry burada.
En eylemsiz gibi görünen eylem. Böyle kalbin ateşte döndürülerek pişirilmesi gibi bir his, etinin ızgara olması gibi. ilk zamanlar daha yoğun hissedilen yanma hissi zamanla yerini donuklaşmaya bırakıyor, kalp yeteri kadar piştiğinden olsa gerek. Velhasıl şiddeti değişir belki ama özlemekler baki.
Ahh ahhhh...

Derin bir iç çekiştir, Kelimelere sığmaz..
insan bazen ne olursa olsun özler çünkü özlemek insani bir ihtiyaçtır. Özlediğin kişi özlenmeyi hak etmiyor olabilir.

Zaten kimse hak edenleri özlemez.
Özlediğin Gidip Göremediğindir

''Özlediğin, gidip göremediğindir;
ama, gidip görmek istediğin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediğin, gidip görmek istediğin-
ama gidip göremediğin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen''

Oruç Aruoba
© copyright 2005 - 2026