önemsemek

Bir şeyi yapamadığınız zaman üzülüyorsanız ona önem verdiğinizi gösterir.

boyutları vardır önemsemenin. bahsedeceğim boyut misal veriyorum; hataları, günahları, kırgınlıkları önemsemeyip pişkin olmak yerine, önemseyip pişman olmak, mahçup olmaktır önemsemek. şunu anladım ki bazen kafaya takmak gerekiyor harbiden bak. çünkü doğru da, yanlış da ikisinde de ısrar edildiği vakit, gerisi çorap söküğü gibi geliyor. ne olur doğrularda ısrar edelim. en çok yine kendime söylüyorum bunu.

Hayatimda yer almayan kavram.

Bazen Çok kulağım sende bir davranıştır.

insanlara değer verip onları dikkate almaktır. önemsemek ve sevmek aynı şey değil midir?

Tekrar tekrar yapılan hatadır tarafımca.

Hata diyorum çünkü asla karşılığı alınmaz.
Alamadım ben de elbette.

En iyisi önemsiyor gibi yapmak. En azından hayal kırıklığı olmuyor sonunda.

sen beni yenmedin. çünkü ben seninle oynamadım, sen hiç benim rakibim olmadın...

bir ruh hali. Ortaya çıkan enerjiden elde kalan gerçeklerdir.

aslında bir nevi kişinin mutluluk durumunu belirleyen durum. olayları, kişileri, içinde bulunduğumuz durumu vs.. ne denli önemsediğimizle paralel olarak mutlu ya da mutsuz oluyoruz. ya da bana öyle geldi bilemiyorum.

dikizlemek haline dönebilen ve bu boyuta geldiğinde, önemseneni gerim gerim geren durum.

kişiyi gönlünün güzel yerine oturtmaktır. ** *

mutlaka bir eylemle taçlandırılması gereken durumdur. düşünsel bazda olanı, "önemli olan düşünmekti" klişesi altında ezilip somut metaların gölgesinde kalacaktır. ne yazıktır, sadece insanı, insan yapan değerler adına önemseyene!