yetmiyormuş

yetmiyormuş

Çok sevmek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Sevgisiz bıraktığında anladım.
Değer vermek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Değersiz gözlerle baktığında anladım.

Sevdiğini düşünmek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Beni unuttuğunda anladım.
Hayatını adamak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Yalnız bıraktığında anladım.

Peşinden koşmak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Peşimden gelmediğinde anladım.
Seni seviyorum demek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Sevmediğini söylediğinde anladım.

Sevdiğinin gözlerinde kaybolmak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Boş gözlerle baktığında anladım.
Sevdiğini tüm benliğinle yaşamak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Benliğimi karanlıklara gömdüğünde anladım.

Herşeyi yoluna sermek yetmiyormuş mutlu olmaya,
En zor günümde yanımda olmadığında anladım.
Sevdiğinin içini coşturması yetmiyormuş mutlu olmaya,
Gözümden yaşlar akıttığında anladım.

Sevda uğruna savaşmak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Savaşmadan pes ettiğinde anladım.
Sevdiğini dünyalara değişmemek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Mutluluğu dışarıda aramaya başladığında anladım.

Elindekinin kıymetini bilmek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Hep daha fazlasını istediğinde anladım.
Sevdiğine sadık olmak yetmiyormuş mutlu olmaya,
Değersiz değerleri sadakatin üstünde tuttuğunda anladım.

Sevdiğinin sesini özlemek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Telefonlarıma cevap vermediğinde anladım.
Sevgi ve mutluluğu kutsallaştırmak yetmiyormuş mutlu olmaya
Araçları amaç yaptığında anladım.

Hayatı paylaşmak istemek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Özgür olmak istediğini söylediğinde anladım.
Evlilik yemini etmek yetmiyormuş mutlu olmaya,
Ayrılmak istediğini söylediğinde anladım.

alıntı.

bir oğuz özdemir şiiridir.

ne kadar seversen sev tıpçı bir kız vasat bir mühendislik öğrencisine hayır diyormuş.