bugün

an itibariyle gelişmelerde gördüğüm kahkalarla güldüğüm zamanında benimde yaptığım hatırıma çocukluğum gelen faaliyet.
günümüz çocuklarının ya paranı ya canını olarak deiştirdikleri cümledir.
sene 2000 de yollar iplerle kesilmiş ve ilk defa böyle bi manzarayla karşılaşıldığında veletlerle şöyle bir diyalog yaşanmıştır.

ben: +
veletler: -

- ya mum ya para...
+ o ne lan?
- ya mum ya para...
+ ne parası olum, annen baban yok mu senin?
- ya mum ya para abi...
+ ulan yamum ne aq, para yı anladık da...
- ya mum ya para...
+ haaaa mum. mum neyin nesi aq, para niye istiyosunuz?
- bu gece kandil
+ harbi mi lan? *
- elinizi öpeyim abi.
+ yok öpme dur. saol yeğenim. alın size para.
- saol abi. iyi kandiller.
+ hadi size de.

uzaklaşırken:
- oleeeeeeeeeeeeeyyyy. abi bir milyon verdi...

ulan sene 2000 de 1 ytl. iyi paraydı be .. evlat acısı gibi geldi. hala unutamadım. *
(bkz: kandillerde yola ip gerip para istemek)
bursa'ya özgüdür.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com