ulkuculerle devrimciler elele

(bkz: nurcularla laikler elele) *

abant izzet baysal üniversitesinde yurt sever cephe ile ülkü ocaklarının amerikanın ırak'ı işgalini protestosu için yapılmış el ele verme durumudur.

Sallamıyorum.

Aynı gün üniversitenin özel güvenliklerinden birlikte dayak yemişlikleri bile var.

toplumun bir savaş ile var olduğunu bilmeyen bünyelerin, gösterdiği tepki.

sorun savaş değildir. sorun, taraflardan birisinin bunu açıkça ilan etmesi; diğerinin ise kaçak döğüşmesidir.

Unutulmasın, sabancılar, koçlar, ülkücülerin "vatan sevgisi" sayesinde hala ayaktadır.

Kanıt mı, türkiye işverenler sendikası konfederasyonu başkanı (tisk)başkanı halit narin'in 12 eylül için söylediği söz: "Şimdiye kadar işçiler konuştu sıra bize."

iki taraf da oyuna geldiğini anlayınca ikisi de bu hallerinden soyunup el ele verebilirler, tabiki kukla olmaktan kurtulup ellerindeki ipler çözülürse.

devlet bahçeli'nin parti lideri olmasından sonra hızla hayata geçirilmiş olan proje. "ulen derdiniz neydi de 12 eylülden önce birbirinizi boğazlıyordunuz?" dedirtir adama.

en kısa zamanda laiklerle muhafazakarların da aynı sloganlarla bir araya gelmesini temenni ediyoruz tabii o da ayrı bir konu. hele ki nümayiş sloganı "alevi-sunni omuz omuza" olursa tadından yenmez vallahi...

eşyanın tabiatına ters olan durumlardan birisidir.

hep beraber tayyibe girme durumudur. Önce tayyip sonra birbirlerini halledeceklerdir sanırım.

(bkz: ülkücü işçi)