tuy ve bugu

ahmet erhan'ın bir şiiri. ellerinden öpüyoruz kendisinin, her şiiri ama özellikle bu şiiri için.

tüy ve buğu

sen, benim tüylenmiş yerlerimin konuğu
sen ki penceremde donmuş o buğusun
- incesu pazarına yolun düştü mü hiç?
ne ilgisi var deme, sen o renklersin
o damar damar domates, patlıcan moru
bağırtısı kürt halil'in, birdenbire patlayan..

oturdum, yağmuru içime doldurdum bu akşam
sanki bir şey olmadı, biraz gözlerim söndü
onlar dağlanan gönlümün dünyaya açılan yanı
baktım baktım seni gördüm, baktım baktım
sen, benim tüylenmiş yerlerimin konuğu
- buharlı trenler çağına yetişebildin mi?
üşüye üşüye kömür ayazında kavruldu tarlalarım..
ne ilgisi var deme.. yapayalnız kaldım..

karakter kurbanı olabilen şiir.
(bkz: sözlük ve bugu)