thule gesellschaft

Aytunç altındal’ın “bilinmeyen hitler” isimli kitabında hayat hikâyesi teferruatlı bir biçimde aktarılmıştır.

“sebottendorff, thule'nin haftalık gazetesinin de sahibiydi. önceki adı, münchener beobachter (münih gözlemcisi) olan gazetenin adını okültizm'le uğraşanların kullandıkları 'volk' kavramı ile değiştirmiş ve volkischer beobachter yapmıştı. sebottendorff 18 aralık 1920'de, 110 bin mark değerindeki gazeteyi, o sırada hiçbir gelir kaynağı olmayan adolf hitler'e hibe etti. hitler böylece adı sanı bilinmeyen biriyken kısa süre içinde 'gazete patronu' sıfatıyla münih'in önde gelen kişileri arasına katıldı. bu gazete daha sonra nazi partisi'nin resmi yayın organı haline getirildi ve 2. dünya savaşinın sona erdiği, 6 mayıs 1945'e değin aralıksız yayınlandı.”

Baron Rudolf von Sebottendorff Şubat 1919'da genç Kont Arco von Valley'e Cumhuriyet'in ilk başkanı Yahudi Kurt Eisner'i öldürtmesi Thule'nin üstünlüğünün tartışmasız bir kanıtıydı.

“O dönemde Almanya'da bulunan diğer milliyetçi yeraltı örgütleri bu suikasttan sonra Thule'nin güdümüne girmişlerdi.”

Nazi dönemine tanıklık etmiş bir Alman tarihçisi:
“Hitler Bir İş Kazası Değildi!”

thule örgütü. hitler'i siyaset sahnesine çıkartan “okült” yapı...
bu okült örgütün kurucusu, yöneten ve hitler'e iktidar yolunu açan esrarengiz baron diye tanımlanan kişi. (bkz: baron rudolf von sebottendorff)
thule örgütüne dikkati ilk çeken akademisyen
dr. reginald phelps’tir. phelps, 1963'te journal of modern history dergisinde thule'yi ve sebottendorff'u anlatan uzun bir inceleme yayınladı.
bir yıl sonra alman tarihçi dietrich bronder konuyu inceleyen bir kitap yayınladı. bronder, çalışmasında thule'nin çok tehlikeli fakat tarihçilerin dikkatinden kaçmış gizli bir okült merkezi olduğunu
anlattı. bu örgütün kurucusu baron sebottendorff'u ise eşi bulunmaz bir “konspiratör-komplocu”olarak tanımladı.