telefonofobi

telefonla konuşma fobisi.

az önce 5 kez arkadaşım, 3 kez de diğer bir arkadaşımın aramasıyla oluşmuş toplam 8 cevapsız aramayı görünce araştırmaya başladığım korku.. hiç sevmem telefonla konuşmayı. telefonla konuşma deyince yanlış anlaşılıyor, eksik bir anlatım varmış gibi oluyor ya da bana öyle geldi. neyse hepimiz zeki insanlarız, telefonla konuşmayız heralde durduk yere. ne diyordum; telefonum hep sessizdedir ve evin içerisinde o telefonun çalıp aile üyelerinin bana baksana baksana şeklinde dayattığı bakışlar.. korkuyorum sözlük, gerçekten..

korku bastırma yöntemi olarak da 8 cevapsız çağrıya geri dönmek yerine bu başlığı açıyorum ve telefonumu kapatıyorum.
nasıl asosyal nasıl pis bir insanım ben, ıyk lan.

bende de mevcut. yıllardır telefonum sessizdedir. özellikle telin öbür ucunda akraba varsa. ve zorla elime al al konuş diye tutturulmuşsa. ama adı tam olarak telefonfobi değil sanırım. bir çaresi varsa bu işin tavsiyelerinizi bekliyorum.

daha yabancı insanları gördüğümüzde utanarak annemize sığındığımız o dönemlerde, velilerimizin bilinçsizce, hiç tanımadığımız amcamızın halasının yeğeninin manisa'daki komşusunun oğlunun eşinin kayın validesi ile bizi zorla telefonda konuşturarak temellerini attığı fobi. Evet, bende de mevcut. Mümkünse Ailemle bile konuşmam telefonda.

Bir zamanlar bende olan durum. işte bunlar hep sosyal fobi. Şimdi yalnızken iyiyim de yanımda başka biri varsa oluyor.

bende de olan zorda birakan durum. Sonra da tavır yapıyor millet hic aramiyorsun diye. hoşlanmıyorum ne yapayım.