taslasmis kalpler

"taşında bir kalbi vardır, onu da yosun sarar geyiği bu başlığa uyar mı?" diye düşündüren cümledir.

taşlaşmış kalplerle karşılaşmış kalplerdir. olmayan ruh'larla, hissedilmemiş anlatılanlarla, yalan gülüşlerle, sahte gözlerle...

bu kadar taşlaşmış kalplerle karşılaşmak, hangi kalbi taşlaştırmaz ki?

taşlaşmış kalpler için taşlaşmayı göze alacak kalp vardı bizde. sizde de var mı, ey ruhsuzlar, duygusuzlar, ey kendisi olmayanlar, olamayanlar!?

kalp denemez aslında. sadece kan pompalayan somut bir organ.

ruh yok

duygu yok

insan...

o da yok

sizi siz eden en ince ayrıntıdır kalp. ki bazen bu yüzden durur kanımca...

(bkz: taş kalpli olmak)

kendi karanlığında ve kibrinde, diğer kalplerin atışını duyamayan kalplerdir. her zaman uzak, her zaman tepeden bakan insanların gözlerinde şekillenendir, duygu ve kahkaha adına en ufak şey barındırmayarak ruhu her saniye biraz daha kanatır ve sonunda öldürür.

cozulmek ve yeniden sevmek icin cilgin atan kalplerdir.

(#2777184)

içinde bulunduğumuz sistemde varolan insanlar topluluğudur.
megolaman veya bencil insanlarda sık görülen bir eziklik diyebiliriz.

evet eziklik..
ancak dikkate şaayan bir durum var ki bu tip insanlar sevdikleri nesne veya canlılara aşırı bağlıdır.
Sanki kendi yaratmış 'ki bir bakıma öyle' gibi sever çocuğunu. ya da köpeğini. ya da evini, arabasını, vb.