son anda ödev yetiştirmek

az önce yaptığım eylemdir. hayır kolay bir ödev de değildi uğraş uğraş yazacak bir şey bulunmuyor, saat ilerliyor, derse gitmeliyim. kızacak biri de yok, son ana bırakan sensin. insanın küfür haznesi gelişiyor. bir de hem telaş içinde ödev yapmaya çalışıyorum, bir yanda da müzik açık, beğenmediğim şarkıyı çeviriyorum, sanki dinlemesem öleceğim. ahh ahh...

Ödev yapma zamanlarında başka bir işle uğraşıp, ödevin verilme zamanı geldiğinde yapılan telaştır.

türklere mahsustur.

(bkz: yazılıya son gün çalışmak)

pek doğru bir iş olmasa da çok keyifli bir olaydır. eğer verilen ödev saçma sapan birşey ise ödevin teslimine birkaç saat kala her türlü maymunluk yapılabilir. *

en zor şekli ödevin uzun bir kişisel yorum gerektirdiği zaman ortaya çıkar. dizimde bilgisayar (teknoloji çağı tabi. nerede o elimde kalem önümde kağıt karizması) internete de girmemeye çalışarak, "ne yorum yapcam lan buna" diye düşünerek mal mal zaman geçiriyorum. düşünceler beynimde ebru gibi şekil oluşturuyor. e hadi tamam beyin fırtınası olur diyorum o da yok. sıçtın mavisinin en güzel anında çalışır bu beyin de iki saat de uyumayalım mı şimdi. bu da beynime son uyarım olsun ya çalışırsın ya da öküz gözünü görürsün.

öküz gözü:anneme göre 0'dır

bilgisayar başında yapılması gereken bir ödevse sözlüğe dalıp saatleri boşa geçirip ardından en fazla 1 saat sürecek ödevi 5 saatte anca bitirmekle yapılacak olan eylemdir. sözlük hayatımı mahvettin ulan allahsız demenize neden olur. dışarı çıkamamnıza rağmen ödevler yetişmez çünkü sözlük tüm zamanınızı çalar.

tadına doyum olmaz esasen. ama işte bazende çıldırtır insanı. kafanızı monitöre vurmak içinizden gelebilir. forum siteleri korkulu rüyanız olur. başarıyla biterse ne mutlu. en sonunda lanet olsun deyip işi bırakmakta vardır vesselam.