bu konuda fikrin mi var? buraya entry ekle. üye ol
  1. 1.
    Bir Arthur Rimbaud şiiri. *

    Ölü sularından iniyordum nehirlerin
    Baktım yedekçilerim iplerimi bırakmış;
    Cırlak kızılderililer, nişan almak için
    Hepsini soyup alaca direklere çakmış.

    Bana ne tayfalardan; umurumda değildi
    Pamuklar, buğdaylar, Felemenk ve ingiltere;
    Bordamda gürültüler patırtılar kesildi;
    Sular aldı gitti beni can attığım yere.

    Med zamanları, çılgın çalkantılar üstünde,
    Koştum, bir çocuk beyni gibi sağır, geçen kış
    Adaların karalardan çözüldüğü günde
    Yeryüzü böylesine allak bullak olmamış.

    Denize bir kasırgayla açıldı gözlerim;
    Ölüm kervanı dalgaları kattım önüme;
    Bir mantardan hafif, tam on gece hora teptim;
    Bakmadım fenerlerin budala gözlerine.

    Çocukların bayıldığı mayhoş elmalardan
    Tatlıydı çam tekneme işleyen sular;
    Ne şarap lekesi kaldı,ne kusmuk, yıkanan
    Güvertemde; demir, dümen ne varsa tarumar.

    O zaman gömüldüm artık denizin Şi’rine,
    içim dışım sütbeyaz köpükten, yıldızlardan,
    Yardığım yeşil maviliğin derinlerine
    Bazan bir ölü süzülürdü, dalgın ve hayran.

    Sonra birden mavilikleri kaplar meneviş
    Işık çağıltısında, çılgın ve perde perde,
    içkilerden sert, bütün musikilerden geniş
    Arzu, buruk ve kızıl, kabarır denizlerde.

    Gördüm şimşekle çatlayıp yarılan gökleri,
    Girdapları, hortumu; benden sorun akşamı,
    Bir güvercin sürüsü gibi savrulan fecri,
    insana sır olanı, gördüğüm demler oldu.

    Güneşi gördüm, alçakta, kanlı bir ayinde;
    Sermiş parıltısını uzun, mor pıhtılara.
    Eski bir dram oynuyor gibiydi, enginde,
    Ürperir uzaklaşan dalgalar sıra sıra.

    Yeşil geceyi gördüm, ışıl ışıl karları;
    Beyaz öpüşler çıkar denizin gözlerine;
    Uyanır çın çın öter fosforlar, mavi, sarı;
    Görülmedik usareler geçer döne döne.

    Azgın boğalar gibi kayalara saldıran
    Dalgalar aylarca sürükledi durdu beni
    Beklemedim Meryem’in nurlu topuklarından
    Kudurmuş denizlerin imana gelmesini.

    Ülkeler gördüm görülmedik, çiçeklerine
    Gözler karışmış, insan yüzlü panter gözleri
    Büyük ebem kuşakları gerilmiş engine,
    Morarmış sürüleri çeken dizginler gibi.

    Bataklıklar gördüm, geniş, fıkır fıkır kaynar;
    Sazlar içinde koskoca bir ejderha,
    Durgun havada birdenbire yarılır sular,
    Enginler şarıl şarıl dökülür girdaplara.

    Gümüş güneşler, sedef dalgalar, mercan gökler;
    iğrenç leş yığınları bozbulanık koylarda;
    Böceklerin kemirdiği dev yılanlar düşer.
    Eğrilmiş ağaçlardan simsiyah kokularla.

    Çıldırırdı çocuklar görseler mavi suda
    O altın, o gümüş, cıvıl cıvıl balıkları.
    Yürüdüm, beyaz köpükler üstünde, uykuda;
    Zaman zaman kanadımda bir cennet rüzgarı.

    Bazan doyardım artık kutbuna, kıtasına;
    Deniz şıpır şıpır kuşatır sallardı beni;
    Garip sarı çiçekler sererdi dört yanıma;
    Duraklar kalırdım, diz çökmüş bir kadın gibi.

    Sallanan bir ada, üstünde vahşi kuşların
    Bal rengi gözleri, çığlıkları, pislikleri;
    Akşamları, çürük iplerimden akın akın
    Ölüler inerdi uykuya gerisin geri.

    işte ben o yosunlu koylarda yatan gemi
    Bir kasırgayla atıldım kuş uçmaz engine;
    Sızmışken kıyıda, sularla sarhoş; gövdemi
    Hanze kadırgaları takamazken peşine.

    Büründüm mor dumanlara, başıboş, derbeder,
    Delip geçtim karşımdaki kızıl semaları;
    Güvertemde cins cins şaire mahsus yiyecekler;
    Güneş yosunları, mavilik medusaları.

    Koştum, benek benek ışıkla sarılı teknem,
    Çılgın teknem, ardımda yağız deniz atları;
    Temmuz güneşinde sapır sapır dökülürken
    Kızgın hunilere koyu mavi gök katları.

    Titrerdim uzaklardan geldikçe iniltisi
    Azgın Behemotların, korkunç Maelstromların.
    Ama ben, o mavi dünyaların serserisi
    Özledim eski hisarlarını Avrupa’nın.

    Yıldız yıldız adalar , kıtalar gördüm; çoşkun
    Göklerinde gez gezebildiğin kadar, serbest
    O sonsuz gecelerde mi saklanmış uyursun
    Milyonlarca altın kuş, sen ey gelecek kudret.

    Yeter, yeter ağladıklarım; artık doymuşum
    Fecre, aya, güneşe; hepsi acı, boş, dipsiz,
    Aşkın acılığı dolmuş içime, sarhoşum;
    Yarılsın artık bu tekne, alsın beni deniz.

    Gönlüm Avrupa’nın bir suyunda, siyah, soğuk,
    Bir çukurda birikmiş, kokulu akşam vakti;
    Başında çömelmiş yüzdürür mahsun bir çocuk
    Mayıs kelebeği gibi kağıttan gemisini.

    Ben sizinle sarmaşdolaş olmuşum dalgalar,
    Pamuk yüzlü gemilerin ardında gezemem;
    Doyurmaz artık beni bayraklar, bandıralar;
    Mahkum gemilerin sularında yüzemem
    6 -1 ... janis joplin

alakalı başlıklar