richard cory

edwin arlington robinson tarafından yazılan çok beğendiğim bir şiirdir. şiir, richard cory adında zengin, iyi eğitimli ve yaşadığı yerin halkı tarafından imrenilen bir adam hakkındadır. fakat şiirin sonunda adam intihar eder.

tanıdık geldi mi şiirdeki insan? herkesin içindeki "ben"in dışarıya vurulmadığı ve en iyi gizlendiği çağdayız. insanlar buna modern çağın modern yaşamı diyor. şiir kısa ve öz.

üç pulitzer ödülü almış amerikalı yazar edwin arlington robinson un şiiri.

Whenever Richard Cory went down town,
We people on the pavement looked at him:
He was a gentleman from sole to crown,
Clean-favoured and imperially slim.

And he was always quietly arrayed,
And he was always human when he talked;
But still he fluttered pulses when he said,
"Good Morning!" and he glittered when he walked.

And he was rich, yes, richer than a king,
And admirably schooled in every grace:
In fine -- we thought that he was everything
To make us wish that we were in his place.

So on we worked and waited for the light,
And went without the meat and cursed the bread,
And Richard Cory, one calm summer night,
Went home and put a bullet in his head.

paul simon'ın aynı isimli şiir üzerine yazdığı, sounds of silence albümünde harika bir simon and garfunkel şarkısı.