reinheitsgebot

birayı her açıdan, ham madde, tat, kıvam vb anlamda belli bir standarda bağlamak üzere yüzyıllar önce çıkartılan yasadır. Menşei Almanya Bavyera eyaletidir.

--spoiler--
"Bira Saflığı Yasası" olarak da anılan Reinheitsgebot, kelimenin tam anlamıyla "saflık düzeni" anlamına gelir ve Almanya ve eski Kutsal Roma imparatorluğu devletlerindeki bira yapımında kullanılan maddeleri sınırlayan bir dizi düzenlemenin ortak adıdır. Yasanın en tanınmış hali 1516'da Bavyera'da kabul edimiş, ancak benzer düzenlemeler Bavyera düzeninden önce yapılmıştır.

Modern Reinheitsgebot'un en etkili selefi ilk önce 1487'de Münih'in bir dükkanında kabul edilen bir yasa imiş. Bavyera’nın yeniden birleşmesinden sonra, Münih kanunu 23 Nisan 1516'da Bavyera'nın tamamında kabul edilmiş. Almanya birleşince ise Bavyera, yasanın ulusal olarak kabul edilmesi için baskı yapmış ve kabul ettirmiş de...

Peki bu yasa ne işe yarıyordu?
Alman Bira Saflık Yasası’nın aslında en önemli özelliği de bira yapımında kullanılan hammaddeleri tanımlıyor ve bir standarda bağlıyor olmasıdır. Alman Bira Saflık Yasası kabulünden sonra bira üretiminde sadece malt, şerbetçiotu ve su kullanılıyordu. Gerçekte, Reinheitsgebot ilk yazıldığında bira mayasından hiç söz etmiyordu. 19. yüzyılda bira mayasının fermantasyondaki (mayalanma) rolü fark edilinceye kadar da bu anlaşılamadı. Louis Pasteur; Avrupalı bira imalatçılarından daha kaliteli bir bira yapabilmek amacıyla gelen istekler üzerine, bira mayası üzerine araştırmalar yapmış ve 1800’lerde Pastör’ün (Pasteur) fermantasyonda mayanın önemini keşfetmesiyle maya da Alman Bira Saflık Yasası’ndaki içeriklerde yerini almıştır.

Alman Bira Saflık Yasası; malt, şerbetçiotu, su ve maya haricinde biranın üretiminde kullanılan diğer hammaddelerin biranın tadına herhangi bir katkısı olmadığını ve sadece üretim maliyetlerini düşürmeye yönelik olduğunu belirtir. Dolayısıyla belirtilen hammaddeler dışında üretiminde katkı maddesi kullanılan biraların saf olmadığını iddia eder. Ayrıca bu yasaya göre kullanılan tüm 4 hammaddenin saf ve doğal olması gereklidir. Hal böyle olunca ortaya çıkan bira da kaliteli ve saf bir bira olur.

Saflık uğruna sadece 4 hammadde ile yapılan biraların hepsi birbirine benzemez mi?

Sadece nerede üretildiğine bağlı olarak bile biranın tadında büyük değişimler yaratan şerbetçiotu zaten biraya değişik tatlar vermesi açısından yeterli değil midir? Şerbetçiotu sayesinde birçok farklı türdeki biraya meyvemsi, çamsı, odunsu aromalar bile verilebilir. Buna ek olarak arpanın çeşidi, maltın ne kadar kavrulduğu, suyun kaynağı ve biranın mayası da biranın tadında birçok farklılık ortaya çıkarır. Dolayısıyla aslolan benim fikrimce de eldeki bu 4 hammadde ile kaliteli bir bira yaratabilmektedir. Sonrası sizin damak tadınıza kalmış.
--spoiler--
kaynak: birasaflikkanunu.com/

(bkz: alman bira saflık yasası)