reductionism

anlama cabasinin sonucudur. bunda bir sorun yoktur. kimse indirgemeci yontemle anlam vermeye calisan insani kinamaz. sorun, bu zar zor anlasilan basit anlamin diger insanlara empoze edilmesine calisildiginda ortaya cikar.

ornegin, 1960'li yillardan beri bunalimdaki insanlara sorunlarinin para ile alinabilecek cozumu olarak sunulan diazepam tipi anti-depresan haplarinin madde bagimliligini arttirdigi ortaya cikiyor bugunlerde. kurbanlari haplarin ters etkilerini gormelerine ragmen birakamiyorlar, cunku artik eroin bagimlilarinin ikinci tercihi olabilecek kadar kuvvetli olan bu uyusturucularin bir o kadar da bagimlilik etkisi oldugu anlasiliyor.

paranin her sorunu cozebilecegi indirgemeciliginin tip alanindaki bir yansimasi sonucunda adamin biri bu ilaclarin 10 senesini yedigini, sakin bir insanken ilaclari kullandigi donemde bunaliminin ustune bir de daha sinirli oldugunu soyluyor(*).

(*)http://www.guardian.co.uk...ines-drugs-alcohol-health

daha çok küfür olarak kullanılır. benim de itirazım bunadır. Farkında mısınız bilmiyorum ama indirgemeciliğin karşıtı olarak ne bileyim "kompleksleştiricilik", "anlaşılmazcılık" ya da "tam tamına, eksiksiz ifadecilik" diye felsefi ya da ideolojik bir küfür yok... Batı kaynaklı bir algı biçimi midir bilemiyorum ama bu "detaya odaklanma" ve tümdengelimi tamamen tümevarıma karşı üstün görme durumu, ayrı bir tartışmadır, velhasıl "Sadede gel sadede" de herhalde biraz doğusal... Tercihim de budur, özünde ne oluyor; paranın açamadığı kilit var mı?... Ha buna hala indirgemeci diyorsanız, kabulümdur, komedyasına kadar... Ama şimdi de sıra sizde, açın bakalım olayın detayını, indirgemeciliğimi kompleksleştirin, samimiyim ulan, buyrun..