poşet su

tadı hep bir garip olan suydu. artık otobüste saklandığı yere mazot ya da egzoz kokusu sindiğinden midir, sıcak olduğundan mı yoksa tümüyle psikolojik mi bilinmez.

maçlarda sahaya fırlatmak için birebir olan su.

çok amaçlı hede. şahit olmuştum midesi bulanan bir yolcu poşet istemişti ve muavin aynı poşeti ağzını genişleterek yolcuya vermişti.

sahaya atılan ilk yabancı maddeydi bunlar. 80'li yılların vazgeçilmeziydi, maçlarda tribün abileri polislere atardı, maçı bırakır onları izlerdim. çoğu zamanda her daim ıslak olduğu için ellerden kayar ve tribündekilerin kafasında patlardı.

+ sucu at bakayım bitane
- al abi
+ şploffffff.

birde taaa o zamanlardan hayatımız boyunca aklımızın bir köşesinde bulundurmamız gereken bir mesaj vermiş bize.

-kamışı yanlış yere sokarsan patlatırsın.

yanında kamış ile birlikte verilen sulardı.
otobüs yolculuklarının vazgeçilmezlerindendi. o zamanlar yoktu öyle bardakla su servisi falan. muavin boş bir koltuğa yayılır, yolculardan birisi kahraman edasıyla en arkaya gider, dolaptan bir avuç su ve birkaç tane kamış alır gelirdi.

Eskiden Doğan Körfez, Kamil Koç gibi otobüs firmaları tarafından ikram edilen cam şişe ile pet şişe arasındaki dönemde verilen sulardır.