okuntu

türk dil kurumunun, davetiye yerine kullanımını uygun bulduğu sözcük.

çarpışarak çekiliyor kalbim
hayatın kıyılarından - zamanıdır
gökyüzünü nasıl bilirsiniz
bu adamın baktığı
denizi nasıl bilirsiniz
bu adamın yelken açtığı
suyu ekmeği toprağı ve kadını
ve bu adamı nasıl

kalbim açık denizlere itele sularını
hayatı ölümü birbirine kar ve bekle
artık her şeyin zamanıdır
aklının erdiğince dilinin döndüğünce

ey bu dünyadan çarpışmadan çekilenler
alıklar dalkavuklar alçaklar
kendinizi nasıl bilirsiniz

toprak kusacak sizi bir gün göreceksiniz...

ahmet erhan

mevsimlerden denizi
inceliklerden en çok geçmişi özlediniz
sevgiyi kavramanın ağırlığı başlayınca
bizim gibi kaçmadınız
belki biraz ağladınız
bir gözyaşı izi boyunca kanadınız
akşamlar ve parklar arasında
dünyaya en çok siz yaraştınız

şimdi sizi çok özlemişiz
bir akşam bize gelirseniz
geniş koltuklarda oturur susarız.

(bkz: adnan azar)

bazı yörelerimizde düğün davetiyesine verilen isim. ancak bu ad altında olunca genelde sadece davetiye şeklinde olmaz ve yanında ufak tefek de olsa bir hediye de içerir.

Akrabaya davetiye yerine okuntu gider. Eğer gitmezse akraba alınır. Okuntu içinde havlu, kumaş vs olur.