bugün

varlığına artık tamamen inandığım yılın ilk ayı sendromu.

işim, ailem, çevrem, konumum, eş, dost, akraba derken hayata dair tüm gerçeklikleri yeniden sorgular oldum. belkide yeni yılla beraber hayatımda değişecekler konusunda büyük hayallerim, ve bu hayallerle orantılı ciddi hayal kırıklığı geçirmiş de olabilirim. yeni yıla merhaba dedikten sonra aslında hayatınızın rutin düzeneğinin geçen yılki konumunda olduğunu fark ediyorsunuz. hal böyle olunca ocak ayının depresanik virüsü her bir hücrenize yayılıyor. demekki beklentileri minimum düzeyde tutmak gerekiyor. bu da bana ders olsun.

hayırlı işler.
(bkz: kış sendromu)
ocak ayı mantık olarak pazartesi gibidir. biri yılın ilk ayı biri haftanın ilk günü ondan olsa gerek bu sendrom.
Kış depresyonu.
Bitmedi gitti aq ayı.
Son gün hadi inşallah kazasız belasız..
"zam oranı ne kadar olacak acaba" sendromudur.
© copyright 2005 - 2026