nergisler

DOLAŞTIM yalnız bir bulut gibi havada süzülen
Vadilerin ve tepelerin üzerinden,
Gördüğüm zaman toplanmış aniden,
Bir kalabalık, altın nergis çiçeklerinden;
Gölün yanında, ağaçların altında,
Çırpınarak meltemde danseden.

Yıldızlar gibi devamlı parlayan
Ve samanyolunda göz kırpan,
Hiç bitmeyen bir sırada uzandılar
Bir koyun sınırında yanısıra dizilerek:
On bin tanesini gördüm bir bakışta,
Kafasını sallayan neşeli bir dansta.

Dalgalar dansetti onların yanında; fakat onlar
Coşkunlukta parlayan dalgalardan üstün çıktılar:
Bir şair keyiften başka bir şey duyamazdı
Böyle şen bir beraberlikten:
Gözümü diktim baktım -baktım- fakat az düşündüm
Bana ne zenginlik getirdiğini bu gösterinin:

Çünkü sık sık, yatarken kanapemin üzerinde
Boş ve dalgın bir ruh haliyle,
Geri parlıyorlar o içe dönük gözün üzerinde
Ki mutluluğudur yalnızlığın;
Ve sonra kalbim doluyor zevkle,
Ve dans ediyor nergis çiçekleriyle. *